maandag 12 mei 2014

dichtbij

Meiklokje

Mijn blik dwaalt door de achtertuin. Naast al het onkruid, dat weelderig tiert, zijn er iedere keer weer "nieuwe" planten te ontdekken. De lelietjes bloeien, de aardbeienplanten laten kleine groene vruchten zien en de hosta's hebben de eerste slakkengaten.

Als ik 's middags een rondje loop tussen polder en stad besef ik weer eens hoe alles een eigen ritme heeft. Het fluitenkruid vormt al zaad terwijl mijn vlinderstruiken nog in bloei moeten komen. De narcissen in mijn voortuin sterven af, terwijl de hosta's net hun blad ontvouwen in het schaduwstuk van mijn tuin. Het is een mooie metafoor voor mijn eigen leven waarin beginnen en afsluiten prima naast elkaar kunnen bestaan.


Geen opmerkingen: