woensdag 4 juni 2014

verbinding

#embodyart

Halverwege mijn wandeling pakte ik mijn pen en tekenboekje en maakte was grasjes op mijn papier. De zon verwarmde me, het water liet kleine twinkeltjes zien en tussen de coulissen zag ik het eindeloze polderlandschap. Een ideale plek om wat te mijmeren, te schrijven, maar vooral te Zijn.

Juist daar had ik een moment van "nu snap ik het". Het was alles wat daar op dat moment samenkwam. Het wandelen, het tekenen, zitten, ademen, zijn. Het zorgde voor een gevoel van diepe verbinding met mijn Bron. Een wonderlijk moment ook want als ik bewust naar zo'n ervaring op zoek ga dan vind ik dit gevoel niet. Maar deze reeks aan activiteiten lijkt het gevoel van verbinding wel uit te nodigen. En zoals dat gaat met uitnodigingen soms komen je gasten wel, soms zijn ze verhinderd. 

Het blijft wonderlijk om te ervaren dat de combinatie wandelen-zitten-tekenen (in welke volgorde dan ook) voor mij zoveel verschillende niveau's van verbinding te weeg brengt. Soms is het puur de verbinding met mijn lijf. Andere keren brengt het een geweldig gevoel van innerlijke rust met zich mee. En heel soms dus de verbinding het dat wat groter is dan ik zelf. Het mooiste is dat ik er nog geen enorme afstanden voor hoef te reizen, maar dat dit bij wijze van spreken ook al in mijn achtertuin kan onstaan.


1 opmerking:

Karien zei

Prachtig verwoord, Petra! Hartelijke groet, Karien