maandag 9 februari 2015

over de kunst van toch proberen

Schrijfuitje

Al een paar weken liep ik een beetje met mijn schrijfziel onder mijn arm. Ik wilde wel schrijven, maar het lukte niet. Ergens had zich de gedachte genesteld dat ik met mijn teksten te veel aan de oppervlakte bleef. Dat het allemaal meer diepgang moest hebben en dat ik die gewenste laag maar niet kon bereiken ondanks alle kennis en ervaring. 

Maar als je je bewust wordt van het feit dat dit maar gedachten zijn en dat de drang (het gevoel) om te schrijven er wel degelijk is, is het zaak om via een omweg weer op het goede pad te komen. Voor mij is die omweg soms elke dag een paar zinnen of een paar minuten schrijven. Een steeds terugkerende schrijfvraag, een lijstje met mogelijke onderwerpen of een woordendoosje zijn dan prettige hulpmiddelen. Maar ook een verandering van schrijfplek kan al voldoende zijn om de boel weer wat vlot te trekken.

Hoe gaan jullie om met zo'n kleine blokkade?

2 opmerkingen:

Marion zei

Herkenbaar Petra!
Ik schrijf graag in een café, met een latte, lekker in het geroesemoes.
Het blijft moeilijk om elke dag tijd te maken om te schrijven...

Sarine zei

Ja, inderdaad herkenbaar. En ook dat 'gewoon doen' het beste werkt. Je eigen ongelijk bewijzen als het ware ;-)

Wat me soms ook helpt om bij een diepere laag te komen is het schrijven combineren met stilte, een (ignatiaanse) meditatie of een tekst uit een boek dat voor mij bij zo'n diepere laag hoort.
Of schrijven over wat ik voel bij oppervlakte versus diepte, wat ik verlang aan diepgang, en wat ik hoop dat diepgang me oplevert.