Doorgaan naar hoofdcontent

art journal of visueel dagboek?

Altijd is er wel een stapel boekjes in mijn atelier te vinden. Soms zijn het verschillende geschreven dagboeken naast elkaar, maar er zijn ook boeken waarin ik schilder, collages maak of alleen maar teken. Natuurlijk zou ik alles in een enkel boek kunnen doen, maar de tijd heeft me geleerd dat ik kritisch ben m.b.t. papier. Het ene papier is heerlijk voor acrylverf, maar weer niet goed te gebruiken voor een vulpen. Het ene boekje is handzaam en makkelijk mee te nemen, terwijl een ander juist zijn beste plek op mijn bureau heeft.

Kristal Norton vroeg aan een aantal mensen die e-cursussen geven wat voor hen het verschil is in Art Journaling en Visual Journaling. Een prachtig onderwerp! Voordat ik de video zag, had ik mijn eigen antwoord eigenlijk wel al klaar. Voor mij persoonlijk neigt een Art Journal naar het maken van een product. Je probeert een pagina zo mooi mogelijk te maken met een bepaalde techniek of met bepaalde materialen. Een Visual Journal vergelijk ik meer met een visueel dagboek. Daarin staat voor mij meer het proces centraal. Eigenlijk is het net zoiets als het sprinten in je dagboek. Een pagina hoeft niet mooi te worden. Soms zijn enkele streken verf al genoeg om een emotie te verbeelden. Daar hoeft dan niets aan toegevoegd te worden. Maar het neemt niet weg dat ik soms ook lange tijd aan een pagina in mijn visuele dagboek kan werken. Misschien is dat vergelijkbaar met het steeds maar weer over hetzelfde onderwerp schrijven. 

Ik ben benieuwd hoe jij erover denkt!

En kijk eens hoe anderen het zien:


Reacties

Ellen zei…
Dank je wel voor deze video!!!
Wat een eye opener was dit voor mij. Ik vind het altijd erg moeilijk om mijn innerlijke criticus te omzeilen. Zo gauw als ik mijn verf klaar zet begint hij al te kermen. Een visueel dagboek kan een mooie start zijn om hem het zwijgen op te leggen
Mapi zei…
Verhelderende video !
Weer stof tot nadenken ...

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…