maandag 2 maart 2015

lezen en schrijven

Deed me denken aan de gouden boekjes #72/365 #verkeersbord #denhaag

Terwijl de ene film na de andere film werd gekeken (want ziek, want vakantie) zat ik aan tafel wat te mijmeren. Waar ik vroeger boek na boek verslond in de vakantie kijken mijn pleegkinderen film na film. Lezen is voor hen een hele opgave en de lol die ik eraan had (en heb) kennen zij totaal niet. Als ik erover nadenk, snap ik het helemaal. Maar het betekent niet dat ze niet in aanraking komen met de mooie boeken uit de kinderliteratuur. Want ja, ook al zijn ze 10 en 12, ik lees nog steeds voor. Maar ook de technologie helpt daarbij een handje door hen af en toe van een mooi luisterboek te voorzien. Toch doet het mijn boekenhart pijn om hen niet het plezier van het zelf lezen in zo'n lekker dik boek te kunnen laten ervaren.

Je zou denken dat als een kind niet zo'n plezier heeft in lezen, er ook geen plezier in schrijven zal zijn. Maar niets is minder waar. Er worden dagboeken bijgehouden. Er worden verhalen geschreven. Er worden eenvoudige kruiswoordpuzzels, woordzoekers en legpuzzels (je weet wel, waar je de woorden in de vakjes moet passen) gemaakt.

Zien lezen, doet hier bij ons thuis dus niet lezen. Maar zien schrijven, lokt absoluut zelf schrijven uit. Zelfs de liefde voor pennen en opschrijfboekjes lijk ik door te geven omdat daar af en toe toch echt wel wat zakgeld aan gespendeerd wordt. Dat doet mijn schrijvershart goed. Stilletjes hoop ik toch nog ergens dat de leesvonk ook nog over zal slaan.

Geen opmerkingen: