woensdag 4 maart 2015

over leren

In de afgelopen jaren heb ik heel wat cursussen en workshops gedaan. De ene keer in een groot gezelschap op een prachtige lokatie, de andere keer bij iemand thuis aan de keukentafel. Er waren lessen zonder enige structuur ("Probeer het maar uit") tot aan werken stap voor stap volkomen voorgekauwd. Beide lesmethoden hebben zo hun voor- en nadelen. Soms is het goed en logisch om een stappenplan te volgen, maar gestimuleerd worden tot zelf ontdekkingen doen is net zo waardevol. En als ik heel eerlijk ben zijn de lessen waar er totaal geen structuur was soms na jaren nog steeds voeding voor een gesprek.

Ik houd van ervaringsgericht onderwijs waarin je zelf veel kunt doen, maar waarin ook ruimte is om ervaringen terug te koppelen en eventueel te vergelijken met wat de theorie erover zegt. Elke ontdekking die ik zelf doe, blijft op de een of andere manier beter hangen dan het leren uit een boekje. De mogelijkheid tot reflectie maakt dat ik plannen kan maken hoe het een volgende keer anders te doen.

Met de uitdijende mogelijkheden van het internet ben ik ook steeds meer gaan beseffen dat ik makkelijker leer van voordoen-nadoen. En ik ben niet de enige. Als ik zie hoe mijn pleegkinderen bijvoorbeeld YouTube gebruiken om dingen te leren, kan ik ze geen ongelijk geven. Want hoe goed sommige dingen ook in boeken beschreven zijn, een kleine instructiefilm is soms duidelijker dan een berg tekst.

Schrijf eens over...
Hoe leer jij het makkelijkste nieuwe dingen? Hoe ging dat vroeger? Welke manieren zijn nu je favoriet? Pak je dagboek en je pen en schrijf daar eens 5 minuten over.

Geen opmerkingen: