maandag 16 maart 2015

zichtbaar worden

IMG_2436

De afgelopen weken heb ik weer eens ervaren hoe makkelijk het is om in de malle molen van rennen, hollen, vliegen, denken en doen mee te gaan. Ik heb de neiging om alleen maar de dingen te doen die noodzakelijk zijn. Dus ik stop de wasmachine vol, verschoon de cavia en ga met de stofzuiger door het huis. Dat mijn bureau vol ligt en dat de mails zich opstapelen, dat is dan maar even zo. Dat er een les van een e-cursus blijft liggen is jammer, maar er is echt te weinig tijd om het onderwerp uit te diepen. Zelfs mijn dagboek krijgt minder aandacht.

Het is niet dat er geen tijd voor creativiteit is, want die zou er agendatechnisch wel kunnen zijn. Maar  ik heb gewoon weg niet de puf meer om achter de werktafel te kruipen om nog wat te doen in die paar verloren uurtjes. Tja... In drukke tijden kan het voelen alsof ik een enorme mistbank binnenrijd. Ik kan alleen maar zien wat er vlak om mij heen is. Dat er wel weer tijd komt voor kunstzinnig bezig zijn lijkt haast onbereikbaar, terwijl ik echt wel weet dat die mistbank op een gegeven moment weer wegtrekt.

Maar drukte belemmert ook het zicht op dat wat er wel gebeurt. Want dat ik in zo'n drukke periode ineens iets totaal anders uitprobeer in een schrijfboekje lijken mijn hersens niet te ordenen bij kunstzinnig werk. Dat ik elke avond een lijstje schrijf met wat ik gezien, gehoord en gedaan heb levert niet alleen mooie lijstjes op, maar ook een bewustzijn van hoe mijn geheugen werkt. Ik schrijf in het lijstje van "gezien" het ene beeld op en de gebeurtenis die zich er vlak voor of vlak na ontspon komt vrijwel direct omhoog. Bij het lijstje "gedaan" komen de herinneringen aan de dag niet in de volgorde waarin ik ze gedaan heb naar boven. De beelden gaan kriskras door de dag heen. Het lijstje "gehoord" is eigenlijk het lastigste rijtje. Geluiden om mij heen kan ik prima weergeven, maar als het gaat om gehoorde zinnen blijkt er maar weinig te blijven hangen. (zie de originele oefening van Lynda Barry)

Na een week zie ik hoe af en toe een andere vorm van een dagboek bijhouden heel veel kan opleveren in bewustwording en aanwezig zijn. Wonderlijk toch?

Geen opmerkingen: