vrijdag 29 mei 2015

natuur


Ergens diep onderin een kast ligt een kleine bloemenpers te verstoffen. Als ik 'm uit de kast haal, doet het me denken aan lang geleden. De zondagen waren bij ons thuis gereserveerd voor bezoek aan opa en oma, maar er werd ook altijd gewandeld. De ene keer in het natuurgebied in de buurt. De andere keer gingen we met de auto eropuit. Een van de dingen die favoriet was, was de uitgezette seizoenswandeling in Meijendel. Mijn ouders liepen met de routebeschrijving in de hand en wij kinderen zochten naar de oranje bordjes met namen van allerlei planten en bomen. Spelenderwijs leerden we de natuur om ons heen een naam te geven.

Meer dan 40 jaar later loop ik regelmatig rondjes door het poldergebied nabij ons huis. Nu in mei bloeien de bermen uitbundig. Ik zie klaprozen, zuring, boterbloemen, madeliefjes, herderstasje, hondsdraf en talloze andere bloemetjes die ik niet bij naam ken. Zo makkelijk als het leren van nieuwe namen als kind ging, zo veel moeite kost het me nu. Mijn kleine bloemenpers komt in ieder geval weer prima van pas. Af en toe pluk ik wat en neem het mee naar huis om te drogen en zoek ik in een van de gidsen naar de naam van het plantje.

In de boekwinkel zag ik trouwens een mooi pocket herbarium liggen, waar ik die bloemetjes in zou kunnen bewaren. Het boekje bevat ook een lijst met namen van beschermde soorten, wat op zich handig is. Maar ik zou je de tip mee willen geven om die plantjes eerst eens een keer op te zoeken, zodat je straks in het veld weet wat je wel of niet kunt plukken. Twijfel je? Neem dan een foto i.p.v. het plantje te plukken.

Mocht je trouwens regelmatig met kinderen wandelen en de wereld om je heen een naam willen geven, dan kan ik je de zoekkaarten van Natuurmonumenten (of het zoekkaartenboek) van harte aanbevelen.

Geen opmerkingen: