maandag 22 juni 2015

uitzoomen

Kamille

Ineens staat het er weer in de berm... kamille. Iedere week zie ik weer andere bloemen op mijn wandelrondjes. Misschien stonden ze er al wel, maar ze vallen nu pas op omdat andere planten alweer uitgebloeid zijn. 

In deze tijd van het jaar waarin de bloeiende planten elkaar snel afwisselen is deze oefening van Hella Kuipers (Heldenreis) een fijne schrijfoefening om te doen. Het laat je met aandacht kijken (en schrijven).

zaterdag 20 juni 2015

verbinding

Perspective

Walking opens us up. It feeds us. Image by image, it spoons up for us a broth or soup of soul food, which sustains us as we do the work necessary to shape and reshape our lives.
Julie Cameron
(The Vein of Gold)

Toen ik onlangs het boek The Vein of Gold uit de kast pakte, werd ik getroffen door het hoofdstuk over wandelen. Ik wandel graag, maar ik had soms het gevoel alleen maar bezig te zijn met het maken van een rondje van een x-aantal kilometers. Er ontbrak wat. Dat wat was in feite heel simpel: stilstaan en kijken. Het letterlijke gevoed worden met beelden zoals Julia Cameron dat beschrijft.  

Ik sta nu tijdens het wandelen wat vaker bewust stil. Ik kijk en ik zie. Ik zie hoe de natuur in slechts enkele weken wezenlijk veranderd. Het maagdelijke witte kant van het fluitenkruid is inmiddels veranderd in dorre stelen met almaar dikker wordende zaadknoppen. Het frisse groene blad aan de bomen is verkleurd naar een dieper groen. De ene week vind ik hele andere bloemen in de berm dan de andere week. In feite is er niets nieuws onder de zon. Het zijn de dingen die ik allang wist. Die ik ook allemaal al eens gezien heb, maar die ik nu met andere ogen bekijk omdat er een gevoel van verbinding is ontstaan. 

Reflecteren in je dagboek is in feite net zoals het stilstaan tijdens een wandeling. Je neemt de tijd om rustig te bekijken wat er zich afspeelt op de plek waar je schrijfsels zijn beland. Soms zijn het nog prille ideeën, soms zijn je schrijfsels net afgevallen bladeren die maar niet op een nette hoop willen blijven liggen en steeds maar weer terugkeren in de hoop nu toch eindelijk opgeruimd te mogen worden. Zelfs als je een periode weinig hebt geschreven, kan dat evenveel informatie opleveren als bladzijden vol krabbels.

Reflecteren kan heel simpel. Lees je teksten door en schrijf af en toe op wat je opvalt. Natuurlijk kun je het ook veel gestructureerde doen. Kijk maar eens in de blogs die ik eerder schreef. Misschien helpt je dat op weg.



donderdag 18 juni 2015

mooi

Clouds

Lopend door het land met muziek op de oren kwam dit lied van Maarten van Roozendaal even flink binnen. Het lied al zo vaak gehoord, maar nooit echt goed geluisterd. Totdat ik hier in het land stond. Met wattige wolken boven me, het groen om me heen en in het besef dat de zanger in 2013 is overleden. Tja...

vrijdag 5 juni 2015

Weekendinspiratie

The first of the season!


[tip] Tassen leiden soms een heel eigen leven. Vorige week bleef er een van ons achter op een perron en gelukkig via Verloren of Gevonden kwam de tas weer bij ons terug.

[even gluren] Boodschappenlijstjes en boodschappenbriefjes

Nieuwsgierig naar de Free Summit van Bebe Butler

[dorstlesser] Een paar lekkere recepten

[pennen] Geheimschrift

[notitieboek] Spoorblok

[video] Pep talk (oordopjes zijn wel handig ;-))

[mooi] Vanbinnenmama

[challenge] Cirkels

donderdag 4 juni 2015

exact??

Onderweg #latergram

Een paar weken geleden. Na afloop van een succesvolle geocache kwamen we uit bij onze favoriete rustplek met uitzicht op de weilanden, spinnen in overvloed, een hufterproef amfitheater en deze keer ook tal van slakken. Bladerend door mijn digitale foto's besloot ik een poging te wagen om de bovenstaande foto na te tekenen.

Maar nog voordat mijn stift het papier raakte, raasden de gedachten alweer door mijn hoofd. Gedachten die me de zin in tekenen ontnamen. Gedachten die allerlei oordelen hadden. Het boekje en de stift verdwenen weer in de kast. Maar het onderwerp liet me niet los.

In de dagen die volgden kwam ik op YouTube een video tegen waarin het ging over de kunst van het tekenen. En hoewel ik het niet met de spreekster eens was, begreep ik wel heel goed wat ze bedoelde. Ze maakte duidelijk dat ze niet zo wilde tekenen zoals nu in de "mode" is - lees: dat het allemaal niet zo goed hoeft te lijken. Ze wilde meer aandacht voor het ambacht, want dat was het voor haar. Ze bedoelde het soort tekenen dat ze leerde in Art School. Het soort tekenen waar het dus gaat over de juiste lijnen, natuurgetrouw tekenen, de juiste schaduw en lichtval. Ik snap dat. Ik snap het echt. Het is een ware kunst om dat te kunnen.

Maar het is niet waar ik plezier aan beleef om zelf te doen (en met mij vele andere mensen). Tekenen is plezier hebben, mijn aandachtsspier en oog-handcoördinatie trainen, vertragen, ademen en aanwezig zijn bij wat er is. Tekenen is ook een dagboekpagina maken, niet omdat het moet lijken, maar omdat het fijn is om te doen.

Slakken