donderdag 4 juni 2015

exact??

Onderweg #latergram

Een paar weken geleden. Na afloop van een succesvolle geocache kwamen we uit bij onze favoriete rustplek met uitzicht op de weilanden, spinnen in overvloed, een hufterproef amfitheater en deze keer ook tal van slakken. Bladerend door mijn digitale foto's besloot ik een poging te wagen om de bovenstaande foto na te tekenen.

Maar nog voordat mijn stift het papier raakte, raasden de gedachten alweer door mijn hoofd. Gedachten die me de zin in tekenen ontnamen. Gedachten die allerlei oordelen hadden. Het boekje en de stift verdwenen weer in de kast. Maar het onderwerp liet me niet los.

In de dagen die volgden kwam ik op YouTube een video tegen waarin het ging over de kunst van het tekenen. En hoewel ik het niet met de spreekster eens was, begreep ik wel heel goed wat ze bedoelde. Ze maakte duidelijk dat ze niet zo wilde tekenen zoals nu in de "mode" is - lees: dat het allemaal niet zo goed hoeft te lijken. Ze wilde meer aandacht voor het ambacht, want dat was het voor haar. Ze bedoelde het soort tekenen dat ze leerde in Art School. Het soort tekenen waar het dus gaat over de juiste lijnen, natuurgetrouw tekenen, de juiste schaduw en lichtval. Ik snap dat. Ik snap het echt. Het is een ware kunst om dat te kunnen.

Maar het is niet waar ik plezier aan beleef om zelf te doen (en met mij vele andere mensen). Tekenen is plezier hebben, mijn aandachtsspier en oog-handcoördinatie trainen, vertragen, ademen en aanwezig zijn bij wat er is. Tekenen is ook een dagboekpagina maken, niet omdat het moet lijken, maar omdat het fijn is om te doen.

Slakken

1 opmerking:

Elizabeth zei

Ik ga met je mee in je gedachtengang!
En ik vind dat je er een hele mooie pagina van hebt gemaakt, ondanks dat het helemaal niet de bedoeling was om die MOOI te maken...
Het is gewoon iets van jezelf, en daarom mooi!
maar ik zou toch niet graag van die slakken aan/op m'n hand hebben...