zaterdag 20 juni 2015

verbinding

Perspective

Walking opens us up. It feeds us. Image by image, it spoons up for us a broth or soup of soul food, which sustains us as we do the work necessary to shape and reshape our lives.
Julie Cameron
(The Vein of Gold)

Toen ik onlangs het boek The Vein of Gold uit de kast pakte, werd ik getroffen door het hoofdstuk over wandelen. Ik wandel graag, maar ik had soms het gevoel alleen maar bezig te zijn met het maken van een rondje van een x-aantal kilometers. Er ontbrak wat. Dat wat was in feite heel simpel: stilstaan en kijken. Het letterlijke gevoed worden met beelden zoals Julia Cameron dat beschrijft.  

Ik sta nu tijdens het wandelen wat vaker bewust stil. Ik kijk en ik zie. Ik zie hoe de natuur in slechts enkele weken wezenlijk veranderd. Het maagdelijke witte kant van het fluitenkruid is inmiddels veranderd in dorre stelen met almaar dikker wordende zaadknoppen. Het frisse groene blad aan de bomen is verkleurd naar een dieper groen. De ene week vind ik hele andere bloemen in de berm dan de andere week. In feite is er niets nieuws onder de zon. Het zijn de dingen die ik allang wist. Die ik ook allemaal al eens gezien heb, maar die ik nu met andere ogen bekijk omdat er een gevoel van verbinding is ontstaan. 

Reflecteren in je dagboek is in feite net zoals het stilstaan tijdens een wandeling. Je neemt de tijd om rustig te bekijken wat er zich afspeelt op de plek waar je schrijfsels zijn beland. Soms zijn het nog prille idee├źn, soms zijn je schrijfsels net afgevallen bladeren die maar niet op een nette hoop willen blijven liggen en steeds maar weer terugkeren in de hoop nu toch eindelijk opgeruimd te mogen worden. Zelfs als je een periode weinig hebt geschreven, kan dat evenveel informatie opleveren als bladzijden vol krabbels.

Reflecteren kan heel simpel. Lees je teksten door en schrijf af en toe op wat je opvalt. Natuurlijk kun je het ook veel gestructureerde doen. Kijk maar eens in de blogs die ik eerder schreef. Misschien helpt je dat op weg.



Geen opmerkingen: