vrijdag 21 augustus 2015

"spijbelen"


Uitzicht


"Mam, waar is mijn (vul maar in)."
"Mam, die ene mestkever doet raar."
"Nee, dat ga ik niet doen."
"Moet dat? Daar heb ik echt geen zin in."
"Mah-ham, waarom luister je niet?"

Affijn, af en toe is mam ook wel eens kindermoe en heeft ze even een break nodig. Ja, ook tijdens de vakantie in het buitenland. Dus wandelde ik de berg af naar een kleine kapel en zat daar een tijdje in de zon. Wat teleurgesteld omdat ik mijn schrijfspullen niet bij me had.

Ik zag schaduwen van wolken over de wijngaarden drijven. Ik hoorde kerkklokken in de verte het tijdstip verkondigen. Ik zag auto's zo klein als speelgoed voorbij rijden en was er volkomen alleen in de brandende zon. Het zijn momenten die ik net zo goed kan koesteren als het samen zijn met mijn gezin. Het zijn van die luttele uren die ervoor zorgen dat mijn potje geduld weer aangevuld wordt. Maar het geeft me ook inspiratie. Misschien niet onmiddellijk op papier in woorden of beelden, maar ik weet dat ik het ergens opsla en dat het altijd wel weer een keer naar boven komt. En toch..... het voelt toch een beetje als spijbelen. Ergens diep van binnen is er altijd zo'n stemmetje dat me nog even laat weten dat dit niet de bedoeling is en dat dit niet de plek is waar ik "hoor" te zijn. Onderkennen dat zo'n stemmetje er is, het uit laten spreken en er vervolgens geen aandacht meer aan geven is lang niet altijd makkelijk. Het blijft oefenen.

Luisteren naar de stemmen in jezelf. Niet altijd even makkelijk, maar wel een onderwerp waarover je zou kunnen schrijven:

Naar welke stem in jou zou je meer moeten luisteren?
Welke innerlijke stem hoor je, maar laat je daarna links liggen?

2 opmerkingen:

Annemarie Kersten zei

Ook weer zo herkenbaar: ik zit in de tuin, want het is mooi weer. Intussen weet ik, dat er binnen hoognodig gestofzuigd of wat dan ook moet worden. Knap lastig om dan fijn weg te mijmeren en te genieten.

Kriebels en Krabbels zei

Inderdaad Annemarie!