zaterdag 31 december 2016

dag 2016, welkom 2017

Untitled

Er waren jaren dat ik wel 5 of 7 verschillende "schrijfhuisjes" bewoonde, dit jaar schreef ik nog geen 2 boekjes vol. Het was niet dat er niets gebeurde om over te schrijven, maar het was zelfs allemaal wat veel. Daarnaast kreeg ik de dingen niet meer op papier zonder een enorme innerlijke criticus op mijn schouder te voelen, die steeds maar weer vroeg wat hier dan toch de zin van was. Toen het vervolgens ook een aantal maanden fysiek niet echt lekker ging en een pen vasthouden pijnlijk was.... tja toen bleven de pagina's leeg. Langzaam krabbelde ik weer op. Ik schreef soms een paar regels. Ik tekende wat, maar het was niet meer zoals voorheen. Was dit nu een "writers block"? Zou het ooit overgaan? Het waren vragen die af en toe op kwamen. Vragen die me onzeker maakten omdat de vertrouwde weg ineens verdwenen was.

Wat het ook was, het was in ieder geval niet fijn omdat ik zonder het in eerste instantie te beseffen ook het contact met mezelf verloor. Nu ik af en toe weer schrijf, voel ik hoe het me grip geeft. Hoe ik de dingen altijd schrijvend onderzoek en hoe juist schrijven me structuur geeft in het denken over bepaalde dingen. Op dit moment is het nog niet zover dat ik weer 5 tot 7 boekjes per jaar vol zal schrijven. Misschien gaat dat ook wel nooit meer gebeuren. Dat geeft niet want die hoeveelheid is ook geen doel op zich. Het fijne is dat als ik schrijf er altijd wel weer onderwerpen op papier komen die aanleiding kunnen zijn om verder te schrijven. 

Voor 2017 heb ik geen ander schrijfdoel dan proberen om elke week vier keer te schrijven, waarbij de hoeveelheid tekst dan niet vast hoeft te staan. En jij? Heb jij schrijfdoelen voor 2017? Zet ze hieronder of reageer op deze vraag in de Facebookgroep Dagboeken en zo (aanmelden kan door mij op FB een berichtje te sturen).

donderdag 29 december 2016

dag 2016

Het einde van het jaar komt steeds dichterbij. Het is een periode waarin je vooruit kijkt, maar vooral ook terug kijkt. Jen Morris heeft een mooi schrijflijstje (engelstalig) waarmee je het jaar kunt afsluiten.

maandag 26 december 2016

gratis cursussen

Aan het eind van het jaar zijn er altijd weer (gratis) schrijfprojecten te vinden. Neem maar eens een kijkje bij:

Sussannah Conway:
- find your word for 2017
- unravel your year 2017

Jen Morris:
A free year of guided journaling

maandag 12 december 2016

nog steeds onderweg naar 365 tekeningen


In maart begon ik aan een mooie uitdaging: om een jaar lang te tekenen naast het schrijven. Het bracht me van alles. Ik maakte en vulde tekenboekjes. Ik probeerde tekst en tekening weer wat meer te combineren en dat resulteerde in het uitproberen van een boekje in fauxbonichi stijl. Die combinatie maakte ook dat ik minder ging delen, omdat tekeningen kleiner werden en soms niet los van de omringende tekst gefotografeerd konden worden. Ik telde mijn tekeningen niet meer en zette ook niet alles meer op mijn verzamelplaatsen zoals Instagram en Flickr. Maar zo af en toe pak ik de teller toch weer op en inmiddels ben ik ergens in de 200 beland!


maandag 28 november 2016

Scrap Monsters

Het was zo'n dag dat het buiten grijs en grauw was. Het was zo'n dag waarop je liever achter YouTube kruipt in plaats van de waslijst aan klusjes afwerkt. Ik wilde wat kleur en vond die in een fijne video van Courtney Diaz (klik) over het maken van monsters met restjes papier en/of tape. Te leuk om niet zelf eens uit te proberen en werkelijk heel erg makkelijk! De scrap monsters zijn te gebruiken als versiering, maar lenen zich ook prima voor een functie als boekenlegger.


woensdag 23 november 2016

fauxbonichi - inspiratie


Ik vond deze video erg inspirerend. Het laat mooi zien dat je in het creatieve proces ergens begint en als je je eigen hart volgt dat het pad verandert.

fauxbonichi

Waar ik de term Fauxbonichi voor het eerst tegenkwam weet ik niet meer. Ineens was het overal om me heen, zoals dat gaat als je ergens je aandacht op richt. De term fauxbonichi een samentrekking van de woorden fake en hobonichi. Een hobinichi techo is een Japanse planner die veel gebruikt wordt voor het maken van kleurrijke dagboekjes. Het papier is heel erg dun (tomoe river papier) en kan beschreven worden met vulpeninkt zonder dat het doorlekt naar de achterkant van de pagina. De planner is duur (en bovendien niet overal te koop) en dus zoeken mensen dan naar een goedkoper alternatief.

Voor de fauxbonichi kun je feitelijk elk schrift gebruiken. De meeste mensen gebruiken ruitjes papier omdat dit steun geeft bij het tekenen, maar een lijntjesschrift of gewoon blanco papier is ook prima. Omdat de hobonichi de basis is voor fauxbonichi zie je sommige elementen terugkomen zoals de bovenkant van de pagina zoals de datum, het weeknummer, de maanstand. In de fauxbonichi wordt ook wel het weer of de focus van de dag toegevoegd.

Ik heb een week lang de fauxbonichi stijl uitgeprobeerd. Met wat aanwijzingen in mijn achterhoofd van hoe ik zo'n pagina kon vullen ging ik aan de slag. Ik kan niet ontkennen dat ik de eerste pagina's eigenlijk gedoe vond omdat mijn innerlijke criticus direct om de hoek kwam kijken. Op internet zijn zo veel mooie beelden te zien en dat ging mij toch niet lukken. Daarna kwam de twijfel over wat ik nu op zo'n pagina moest zetten? Ik vond zo'n gedwongen format van een vakje om een tekening in te plaatsen helemaal niets. En dan een focuswoord... wat moest ik daar nu weer mee? Het zijn allemaal voorbeelden van inwendige conversaties die creativiteit tegenhouden. Gewoon proberen is de beste oplossing.


woensdag 9 november 2016

dinsdag 1 november 2016

dwalen

Untitled

Als je jezelf toestaat om te dwalen, kom je soms goud tegen. Een prachtige zonnestraal tussen een paar bomen door. Een zilverreiger in het weiland of een paar hazen die verstoppertje spelen.

Maar ook op papier levert dwalen soms goud op. Je begint bij een woord dicht bij huis en eindigt in een wereld vol verlangen of helderheid. Oefeningen zoals associatie-spinnen, cascades en sprinten helpen daarbij structuur te geven.

Momenteel schrijf ik weer ochtendpagina's. Ook een vorm van dwalen op papier. Ik volg mijn gedachten en schrijf ze op. Vaak van de hak op de tak, maar soms ook totaal verdiept in een enkel onderwerp dat me maar niet los kan laten. De ene keer ervaar ik het als gezeur, een andere keer verbaas ik me over de dingen die in het donker van de vroege ochtend omhoog borrelen waarvan ik niet eens wist dat ze me bezighielden.

Hoe dwaal jij op papier?

vrijdag 28 oktober 2016

zelf een palet kiezen

De meeste kleine doosjes aquarelverf bevatten vaak 8 of 10 kleuren. Hoewel je daar prima mee kunt werken, vind ik het fijner om iets meer keus te hebben. Grote dozen zijn er genoeg te koop, maar kleine dozen met wat meer kleuren niet. In allerlei video's zag ik hoe mensen hun eigen paletten samenstelden en zelf doosjes maakten. Handig want zo kun je de kleuren bijvoorbeeld naar het seizoen of naar een onderwerp aanpassen en neemt het palet niet al te veel ruimte in als je het in je tas mee wilt nemen. Dat moet mij ook lukken dacht ik. Ik vond een metalen blikje in de kast, wat poster buddies en haalde een aantal napjes uit een grote aquareldoos. 

Untitled

Untitled

Eerste indruk
De poster buddies zijn eenvoudig aan te brengen en eventueel ook weer makkelijk te verwijderen. De ene rij napjes bleef heel goed zitten. De andere rij wat minder. Waar ik geen rekening mee had gehouden is dat ik niet alle napjes even vaak gebruikt had, waardoor mijn doosje niet zo goed sloot. Bij sommige napjes stak de verf te hoog boven het napje uit. Maar met wat duwen en schuiven kon ik dat ook oplossen.

Later meer over mijn ervaringen in het gebruik.

dinsdag 25 oktober 2016

kleine toevoegingen

Untitled

Bij het opruimen van mijn enorme stapel collagemateriaal kwam ik een serie kleine kaartjes uit de Flow tegen. Zowel de voorkant als de achterkant waren mooi. Inplakken of weggooien vond ik zonde, maar je kunt nu eenmaal niet alles bewaren. Ik besloot dit ene kaartje een plek te geven in mijn dagboek.

Als je wat washitape gebruikt kun je er een soort klapdeurtje van maken zodat je de voor- en achterkant kunt zien. Plak eerst ongeveer de helft van de tape op het kaartje (hierboven zie je dat het kaartje ongeveer tot de zwarte zigzag komt) en plak het kaartje daarna pas in je dagboek. Het voordeel van washitape is dat je het altijd weer los kunt trekken zonder het papier van je dagboek te beschadigen. 

Untitled

vrijdag 21 oktober 2016

alfabet

Untitled

Met de letters van het alfabet kun je vele kanten op. Je kunt ze stempelen of zelf tekenen. Maar je kunt ook letters uit tijdschriften knippen of stickertjes kopen en die plakken. Wat je ook doet, het voegt altijd kleur aan je dagboek toe.

Maar wat kun je er daarna mee doen, vraag je je misschien af. Een paar ideeën:

1. Zet jezelf eens in het zonnetje. Neem jezelf als onderwerp en vul bij elke letter woorden aan die het eerste bij je op komen.

2. Ga je op vakantie? Maak dan eens een alfabet en vul de letters aan met woorden die je tijdens je vakantie bent tegen gekomen. Misschien woorden in een vreemde taal, straatnamen, mensen die je ontmoet hebt, namen van plekken die indruk hebben gemaakt of gerechten die je hebt gegeten.

3. Gebruik het alfabet als brainstormmiddel. Kies een onderwerp en schrijf bij elke letter een associatie op die voor jou verbonden is met het onderwerp.

4. Maak elk seizoen een alfabet. Welke woorden zie je steeds terugkeren? Welke woorden zijn er aan welk seizoen verbonden?

5. Vind je het leuk om haiku te schrijven? Gebruik dan elke letter als eerste letter van je gedicht. Zesentwintig haiku in één keer schrijven is wat veel van het goede, dus beschouw zo'n pagina als iets waar je steeds weer naar terug kunt keren.

6. Het alfabet als schrijflijstje. Over welke woorden zou je willen schrijven? Markeer je pagina eventueel met een kleine post-it zodat je hem later makkelijk terug kunt vinden.

maandag 17 oktober 2016

tekenuitdaging

Tekenen in je dagboek. De een vindt het geweldig, een ander twijfelt. Want wat moet je tekenen? En wat als je vindt dat je het echt niet kunt (maar eigenlijk wel wilt doen)? Wat mij iedere keer weer helpt is om laagdrempelige dingen te zoeken. Zo is er op Instagram de uitdaging #doodlewithusinoctober. Aan het begin van de maand werden er 31 woorden gegeven en als je mee doet, kun je elke dag een van die woorden delen via de hashtag. De meeste woorden passen mooi bij het seizoen waar we nu in leven.

Er zijn grote verschillen in hoe mensen dit aanpakken. Sommigen maken één grote tekening, anderen tekenen elke opdracht afzonderlijk. En ook daar is er een keuze. Je kunt alle tekeningen bij elkaar verzamelen op een pagina, maar je kunt er ook voor kiezen om (als je iedere dag schrijft) zo'n kleine tekening tussen je teksten op te nemen. Die verschillen maken het zo leuk om naar te kijken. Want bij iedere tekening realiseer ik me dat het gewoon tekeningen zijn van mensen die heel graag 5 of 10 minuutje wat krabbelen in een boekje.

Untitled

131

132

woensdag 12 oktober 2016

inspiratie


Wat is het toch heerlijk om af en toe eens in iemand anders zijn kleurrijke dagboek te bladeren! Voor het vervolg van deze video ga je naar deel 2 of neem eens een kijkje in een ander boekje.

maandag 10 oktober 2016

blij - schrijfopdracht


Untitled

Ik las: "Vind 36 dingen die je blij maken in een straal van 100 meter." Dat is een leuke schrijfopdracht, maar nog leuker was het om het met mijn fototoestel te doen. Binnen een straal van 5 meter vond ik met gemak 9 dingen. Dus die 36 zouden op papier ook vast wel lukken.

woensdag 5 oktober 2016

Bullet Journal III

Ooit begon ik met een blanco Leuchtturm 1917 als Bullet Journal, daarna volgende een ringband, een gelinieerd Hema-schriftje en nu maak ik mijn lijstjes en weekplanningen in een geruit Jottbook van Leuchtturm 1917. Elk boekje heeft zo zijn eigen voor- en nadelen. In feite maakt het niet uit wat je gebruikt. In de tijd dat ik een lijntjes schrift gebruikte was dat ideaal omdat ik toch geen tijd had voor frutsels en versieringen. Gewoon puur en alleen mijn to do lijstjes schrijven was meer dan genoeg. Maar nu ik iets meer tijd tot mijn beschikking heb, is het leuk om van bijvoorbeeld een weekplanning een iets meer aangeklede pagina te maken en dus wat creatiever te zijn. Dan zijn ruitjes juist weer handig bij het tekenen.

Een bullet journal helpt me om te focussen. In drukke tijden komt de tijd om bij te tanken zo makkelijk in gevaar. Door bewust een lijstje maken van wat ik nog moet doen en door een lijstje te maken van dat wat me energie geeft (en dat ook doen) bewaar ik beter het evenwicht.

Het feit dat alles kan en alles mag in een bullet journal is wat ik zo prettig vind aan het systeem. Zelf gebruik ik er lang niet alles wat het origineel aanbeveelt. Sommige lijstjes doe ik digitaal en deel ik met familieleden zodat die ze ook kunnen bijwerken (heel handig bij boodschappen en vakanties!). Andere dingen gebruik ik helemaal niet zoals de maandplanner omdat ik dat overzicht in mijn digitale agenda heb.

Een aantal voorbeelden van weekoverzichten:

Untitled

Bujo

Untitled 

Meer over mijn BuJo schreef ik hier.

maandag 3 oktober 2016

uitklapcollage

En zo is het ineens maanden later... 

Ik begon aan een nieuw schrijfboekje en wilde een keer wat anders. Waarom niet beginnen met een collage? Ik haalde de eerste en de laatste pagina uit het boekje, sneed er een stukje af. Door de afgesneden pagina met iets tussenruimte vast te plakken aan de eerste (of laatste) pagina van mijn boekje ontstaat er de mogelijkheid om de pagina terug het boekje in te vouwen. Je kunt dit eigenlijk overal in je boekje doen. Ik koos voor de eerste en de laatste pagina (dus twee kleine collages). Helaas zijn de foto's ietwat donker uitgevallen.....

Untitled


Untitled


Untitled

woensdag 24 augustus 2016

soms loopt het anders....

Mijn 365 dagen project heeft een iets andere wending genomen. In de afgelopen maanden was het soms fysiek te lastig om te tekenen en schrijven, maar ik heb goede hoop dat ik aan het eind van de rit toch 365 tekeningen in een jaar heb gemaakt.


365 days of being 50

maandag 22 augustus 2016

inspiratie

Via een nieuwsbrief kwam ik op een artikel terecht over John Lee Phillips. Deze kunstenaar eert zijn overleden opa door alle voorwerpen uit diens schuurtje na te tekenen. Wat een project!


woensdag 1 juni 2016

dagboeken en zo....

Op Facebook ben ik een groep gestart rondom dagboeken in welke vorm dan ook. Als je belangstelling hebt, doe een vriendschapsverzoek naar Petra Hectors en stuur een berichtje.

zaterdag 14 mei 2016

dwalen



Dwalen door de buurt. Eerder deze week van speeltuintje naar speeltuintje, van geocache naar geocache. Vandaag het rondje dat ik al zo vaak gelopen heb, maar toch iedere keer weer anders is omdat de natuur iedere keer weer anders is.

maandag 25 april 2016

inspiratietip: 10.000 tekeningen

365/47

Vlekken kun je prima maken met een oud nat theezakje. En de kleur zal ook nooit hetzelfde zijn. Ik heb geen idee waar ik dit idee ooit tegenkwam, maar het blijft leuk om te doen, iedere keer weer. Probeer het maar eens uit.

Nu ik de 50 tekeningen nader wordt mijn bewondering voor Gwen Diehn groter en groter. Zij begon in juni 2013 (zie hier) aan een enorm project, namelijk 10.000 tekeningen maken. Het getal 10.000 verwijst naar een oud chinees adagium dat als je wilt leren tekenen, dat je dan 10.000 tekeningen zult moeten maken. Steeds weer zie ik al haar prachtige pagina's en zelfgemaakte boekjes voorbij komen. Het inspireert me omdat kleur en zwart-wit elkaar afwisselen. Omdat er allerlei huis- en tuindingen voorbij komen. Omdat ik weet hoeveel aandacht en liefde er in dit project is gaan zitten. M.i. dus een absolute aanrader om af en toe eens te bekijken: Real Life Journals

zondag 24 april 2016

365 days of being 50 - week 7

365/47

Het tekenen gaat steeds meer in mijn systeem zitten. Overdag is er geen gezoek naar onderwerpen of mogelijkheden. Loop ik er tegen aan dan pak ik het met beide handen aan, maar de meeste tekeningen ontstaan toch in de loop van de avond. Na weken van natekenen richtte ik me de afgelopen week wat meer op het intuïtieve tekenen. Wat verf op een pagina, vormen zoeken en daar dan een tekening van maken. Het geeft net zoveel plezier als iets natekenen.

En ook hier zie ik weer de relatie met het schrijven. Je kunt wekenlang op dezelfde manier teksten schrijven, maar op een gegeven moment is het tijd voor uitstapjes. Misschien eens een keer een haiku maken of een naamdicht. Misschien eens een lange tekst schrijven en de korte teksten achterwege laten.

vrijdag 15 april 2016

365 days of being 50 - week 5 & 6

365/34

De afgelopen weken tekende ik in een Leuchtturm schetsboek. De notitieboeken van Leuchtturm zijn en blijven mijn favoriete boekjes om te schrijven, maar ze zijn niet echt geschikt voor aquarelverf vanwege het dunne papier. Een schetsboek heeft dikker papier en schrijft en tekent met vulpen heerlijk. Helaas is het echt niet geschikt voor aquarelverf. De toplaag van het papier komt los zodra je dit papier met water bewerkt. Soms lekt het zelfs door naar de achterkant van het papier. Erg jammer, want het had me een mooi aanvulling geleken op mijn dagboeken.

Omdat ik toch weer graag met aquarelverf wilde werken, maakte ik een boekje van wat losse vellen tekenpapier. Met dat papier heb ik hele goede ervaringen, maar ik moet me maar eens gaan beraden waar ik het papier zal gaan kopen nu er geen V&D meer is (want daar hadden ze de blokken Cansons tekenpapier op de kantoorafdeling).

Wat ik de afgelopen weken tekende, vind je hier.

woensdag 6 april 2016

I have been a seeker
and I still am,
but I stopped asking
the books and the stars.

I started listening to the teachings of my 

SOUL

~ Rumi ~


Deze tekst staat op de kaft van mijn huidige notitieboek. Het zet me iedere keer weer aan het denken zeker als zinnen of losse flarden van zinnen uit een mooi boek op mijn pagina's terecht komen. Luister ik dan naar de wijsheid van een ander? Of is het meer een kwestie van letterlijk de woorden vinden voor iets dat ik intuïtief al wist?

Maar veel vaker zijn de zinnen, die me raken, een opening voor het schrijven. Onder zo'n zin kunnen hele werelden van denkbeelden verstopt zitten, die ik al schrijvend zichtbaar maak of juist verken. Het is fijn om wat achter de hand te hebben als ik even niet weet wat ik wil schrijven.

(zie ook deze tip)

zondag 3 april 2016

365 days of being 50 - week 4

Cactus

Het tekenen prikkelt me. Het is niet alleen de stok achter de deur om elke dag wat te doen, maar het zet me ook aan het denken. Regelmatig heb ik gesprekjes met mensen die mijn project volgen. Het eerste wat opvalt is dat het woord discipline heel vaak valt. Mensen zien dit project als een vorm van discipline en vertellen me vrijwel meteen dat zij die discipline niet op kunnen brengen. Maar ik ervaar het niet als discipline. Er is geen moeten. Dit project is een keuze. Het is een ontdekkingsreis in niet alleen het tekenen zelf, maar ook in alles wat er een rol bij speelt. En natuurlijk zijn er ook dagen dat het voelt als "ik moet nog een klusje doen". Maar elke keer weer verbaas ik me erover dat als ik eenmaal bezig ben, ik er zoveel plezier aan beleef.


364/28

maandag 28 maart 2016

versieren

De hele kaft 

De Hema heeft pakjes notitieboeken in het assortiment. Het papier is fijn om op te schrijven. En voor de prijs hoef je het niet te laten: 3 boekjes voor 2 euro. De pagina's zijn gelinieerd en de kaften zijn van bruin craftpapier. Ideaal om je eigen kaften te maken. Het kaftpapier leent zich prima voor collages, maar ook voor het zelf tekenen.

Mijn kaft maakte ik niet in een keer. Ik tekende 7 cirkels en maakte 1 mandala per dag. Als je niet zoveel tijd hebt, kies je een kleintje om te vullen. Is er meer tijd, dan komt er een grotere cirkel aan de beurt. Ook constructie en vrije invulling wisselden elkaar af. Dat blijkt toch altijd weer een fijne afwisseling te zijn. Ik koos een spreuk van Rumi als basisgedachte voor mijn schrijfsels. Hoewel mijn boekje nog lang niet vol is, gaan de gedachten al uit naar het maken van een nieuwe kaft.

(Gebruikt materiaal: Fineliner, Posca stiften zwart en lichtblauw)

zaterdag 26 maart 2016

365 days of being 50 - week 3


Nooit gedacht dat ik oordelen had over wat er nu in een schetsboek terecht mag/moet komen. Ik ging en ga ervan uit dat alles mag. Dat niets fout is. Hoe mooi dat uitgangspunt ook is, de werkelijkheid is toch wel heel anders. Mag een schetsboek een "bij elkaar geraapt zooitje" worden? Mag het bestaan uit dagboekpagina's, oefeningen, schetsen, testpagina's? Mag het een onsamenhangend geheel vormen?

Ik kijk terug naar de schetsboeken in mijn kast. Iets in mij wil duidelijkheid, structuur. Het ziet er prachtig uit, maar tegelijkertijd is het eigenlijk ook heel erg saai. De pagina's bestaan voornamelijk uit een illustratie en wat tekst die qua lengte wat varieert. Niets mis mee, maar het mist de uitdaging om dieper te gaan. Om te ontdekken wanneer een illustratie tekst nodig heeft en wanneer niet. Eigenlijk is het steeds een product en laat het maar weinig van het proces van leren tekenen zien.

Het is waar ik nu al een aantal weken mee aan het stoeien ben. Over drempels heen stappen, maar vooral zoeken in mezelf. Wat doet het met mij? Wat raakt mij? Waarom vind ik het een mooi en het ander niet? En zo voelt mijn schetsboek nu een beetje als een beetje van dit en een beetje van dat, maar het toont me meer van mijn innerlijk en de wereld om mij heen dan mijn eerste tekendagboeken ooit gedaan hebben.

vrijdag 25 maart 2016

verder schrijven - tip

Een tip die Christine de Vries geeft in haar boekje Dagboek als spiegel is om een inspiratiepagina achter in je dagboek aan te leggen. Alles waarover je later zou willen schrijven kun je daarop kwijt. Maar hoe vaak ik het ook probeer, zo'n pagina werkt niet voor mij. Als ik mijn rijtje doorlees, heb ik vrijwel nooit de klik van "daar wil ik over doorschrijven". Soms omdat onderwerpen al volledig uit het zicht zijn verdwenen, soms omdat ik de context mis. Dan weet ik niet meer waarom ik zo'n zin heb opgeschreven.

Maar tegelijkertijd dacht ik dat als ik het tussen mijn teksten zou laten staan, dat de onderwerpen moeilijker terug te vinden zouden zijn. Bovendien stond er nooit zoveel op zo'n inspiratiepagina. Met deze foto als inspiratiebron in mijn achterhoofd ben ik gaan experimenteren. In de map waarin ik mijn dagboeken bewaar, zit een klein stukje plastic met wat wasitape erop. De tape vouw ik om de rand van de pagina heen als ik een klein lijstje met onderwerpen heb of een zin waarover ik verder wil schrijven.

Het valt me op dat er met deze manier van werken zat dingen zijn om verder over te schrijven (meer dan ik gedacht had in ieder geval). Het is fijn om de context van bepaalde zinnen weer terug te kunnen lezen. En als het gaat om zinnen uit een boek, dan schrijf ik er meestal het paginanummer bij zodat ik het na kan zoeken. Dit systeem lijkt beter te werken dan het verzamelen op een laatste pagina.

Hoe bewaren of verzamelen jullie mooie zinnen waar je verder over wilt schrijven?


woensdag 23 maart 2016

verleiden


Een beetje doodlen is heerlijk om te doen. Ondertussen kun je rustig naar een podcast of een luisterboek luisteren. Zelf zie ik dit soort dingen graag als "knoeien". Gewoon lekker bezig zijn zonder dat het resultaat belangrijk is. En omdat het als vanzelf gaat, is de drempel om later aan het versieren van een kaft te beginnen ook lager. Creativiteit verleidt me om creatiever te worden.

Iets waar ik eigenlijk helemaal geen rekening mee had gehouden, het zet me aan tot schrijven. Er komen woorden en zinnen op die erom vragen verder uitgediept te worden. Die teksten leiden weer tot andere teksten. Een paar dagen later zie ik een blog van Koosje Koenen voorbij komen waarin ze verwijst naar Big Magic. En hoewel ik het boek gelezen heb, was dat wat ze beschrijft nu net niet wat bij mij was blijven hangen uit dat boek.

zondag 20 maart 2016

365 days of being 50 - week 2

Het kan natuurlijk niet anders dan dat er af en toe een dag is dat ik gewoon niet weet wat ik wil tekenen. Dat ik het moment van tekenen maar blijf uitstellen en uitstellen totdat ik om 22 uur op de bank zit met mijn schetsboek en denk dat het nu toch echt wel moet gaan gebeuren. Het ene voorwerp is te oninteressant. Het andere ding is te moeilijk. De kast heeft te veel frutsels en die vaas met bloemen is ondoenlijk. Maar eigenlijk is het allemaal uitstelgedrag. In feite is het vooral de angst dat een tekening niet zal lukken. En als ik met die gedachte meega dan is het heel makkelijk om van het mislukken van een tekening terecht te komen in het denken over het mislukken van dit hele project.
Het enige wat helpt is me dit proces te realiseren, een keer diep ademhalen en in mijn achterhoofd een wijze vrouw horen roepen "DO IT ANYWAY!". Dus pen op het papier en het gewoon doen.

365/8

Om alle foto's tot nu toe te zien, ga je naar Flickr.

maandag 14 maart 2016

een dagboek is voor iedereen

Ik weet niet meer waar ik het tegen kwam, maar de titel 6 journaling principes die je gemotiveerd houden maakte nieuwsgierig. Ik klikte op de link en las hoe een dagboek behulpzaam kan zijn bij persoonlijk leiderschap. Uiteindelijk waren het meerdere artikelen, die de moeite waard zijn om te lezen. Misschien bekende koek, maar toch altijd weer een inspiratiebron:

deel 1
deel 2
deel 3
persoonlijke groei door journaling
16 tips voor een top journal

zondag 13 maart 2016

365 days of being 50 - week 1

De eerste week zit erop. Naast het tekenen zelf, schreef ik ook over de processen die me opvallen. En geloof me, aan schrijfonderwerpen geen gebrek. Wat er zoal voorbij kwam:

Eigenlijk gelden voor mijn schetsboek dezelfde regels als voor mijn dagboek. Of ik nu schrijf of teken... het is altijd een ruwe versie, een momentopname. Zolang ik me dat steeds maar weer realiseer, blijft de drempel om het iedere dag weer te proberen laag.

Daarnaast zijn zowel mijn dagboek als schetsboek zeer persoonlijk voorwerpen. En hoewel ik tekeningen deel, laat ik lang niet altijd heel de pagina zien of het voltooide werkstuk. De onderstaande foto is daar een voorbeeld van.

Beschikbaarheid is ook een onderwerp dat voorbij kwam. Hoe vaak heb je niet zin om iets te schrijven of te tekenen en dan heb je net niet de juiste spullen bij de hand? Ik heb ervoor gekozen om mijn schetsboek en dagboek in een map bij elkaar te doen. Tekenen doe ik op dit moment met een zwarte vulpen. Zo hoef ik dus maar weinig mee te nemen en leg ik de lat ook laag voor mezelf. Met een pen kan ik tekenen, een vlak kleuren en arceren. Meer dan genoeg voor nu.

De uitdaging zat deze week in buitenshuis iets maken. Zo tekende ik in de het restaurant van de Hema, maar ook in mijn auto toen ik wat tijd tussen twee afspraken te overbruggen had. In de auto was geen probleem. Lekker een muziekje aan en gaan. De Hema kan erg spannend zijn. Het schrijven daar vind ik heerlijk, maar tekenen is op de een of andere manier toch spannender. Nu heb ik de mazzel dat mijn pleegkinderen langzame eters zijn, dus terwijl zij nog bezig waren met hun lunch deed ik een schetspoging. Ze zaten vol bewondering te kijken en gingen kijken waar ze wat zagen. Geen oordeel, alleen maar kijken. Wauw! Op die manier wil ik nog wel vaker op lokatie tekenen.

Wat ik de rest van de week maakte, vind je op Flickr.


woensdag 9 maart 2016

l i c h t



Light

Mijn woord voor 2016 is licht. Tot nu toe brengt het woord me buitenlucht en fotograferen, maar ik ben benieuwd waar het woord me de komende maanden nog meer naar toe zal brengen.

Wat is jouw woord voor 2016?

Light

zondag 6 maart 2016

365 days of being 50

Untitled 

Vandaag ben ik 50 geworden en om dit bijzondere levensjaar te vieren, heb ik mezelf de uitdaging gegeven om elke dag iets te gaan tekenen en dit te delen.

Dit is natuurlijk niet iets dat ik vandaag besloten heb, maar waar al enig denkwerk aan vooraf is gegaan. Met het nemen van dit besluit kwamen ook de twijfels. Want elke dag een tekening maken is één ding, maar het dan ook publiceren is toch weer een heel ander verhaal. Er kwamen talloze vragen op. Hoe vaak ga ik mijn tekeningen delen? Elke dag? Een maal per week? Hoe ga ik dat doen als ik op vakantie ben? Hoe ga ik om met teksten bij mijn tekeningen die misschien wel zeer persoonlijk zijn en niet geschikt voor publicatie? Hoe ga ik om met weerstand en uitstelgedrag? Hoe houd ik mezelf gemotiveerd, want het moment dat ik misschien wil opgeven zal echt wel een keer komen? Is het belangrijk wat andere mensen ervan vinden? Waar ga ik mijn tekeningen publiceren? Instagram? Facebook? Weblog? Flickr? Wat wil ik hier nu eigenlijk mee bereiken? Waarom wil ik dit? En zo waren er nog veel meer vragen.... meer dan een A4-tje vol.

Na heel wat mijmeren moest ik erkennen dat de onderstroom van al die vragen eigenlijk steeds op hetzelfde neerkwam: Ik voel me kwetsbaar en ben onzeker. Het is spannend om aan dit project te beginnen, maar het is een project dat me een enorme uitdaging zal gaan geven. Tegelijkertijd is het een manier om mindfulness te beoefenen. Niet denken dat elke stap er een is om zo uiteindelijk bij mijn doel te komen, maar beseffen dat met elke tekening die ik maak, ik de mogelijkheid krijg om in het nu te zijn. Het is een kans om werkelijk te zien wat er te zien is. Maar ook een kans om waar te nemen wat er speelt, wat er leeft, wat ik voel en ervaar.

Ik hoop dat ik regelmatig wat mensen met een figuurlijk spandoekje langs de paden van mijn reis zal treffen. Mensen die me aanmoedigen om vooral door te gaan en niet op te geven. Maar ik hoop ook dat ik met mijn tekeningen andere mensen zal inspireren om naast het schrijven in een dagboek misschien eens een klein uitstapje te wagen naar een kleine tekening. Waar woord en beeld elkaar ontmoeten is altijd meer goud te vinden is mijn ervaring.

woensdag 2 maart 2016

oeps....

Soms gaat er wat fout.... dan druk ik op de verkeerde knop en staat er iets op het weblog dat pas over een paar dagen gepubliceerd moet worden. Beetje cryptisch misschien, maar degene die reageerde op het blog dat nu verdwenen is... alvast bedankt!

donderdag 4 februari 2016

grijs

Untitled

Zwart-wit blijft een enorme aantrekkingskracht houden. Op de een of andere manier verandert het mijn blik. Kleuren doen er minder toe en de aandacht gaat meer en meer naar de vorm. Het maakt het grijs en grauw van de winter soms zoveel mooier. Met mijn camera van mijn telefoon kan ik lang niet alle tinten grijs vangen onderweg, maar de grote structuren lukken vaak wel.

Grauw en grijs voelt het soms ook in het schrijven. Weer een hele andere beleving. Steeds datzelfde onderwerp dat blijkbaar nog niet genoeg uitgekauwd is. De woorden wandelen kleurloos over de pagina en een nieuwe opening krijg ik maar niet te pakken. Soms is het nodig om net even iets anders te doen: kleur toevoegen, een andere werkvorm doen of een schrijfonderwerp aan iemand vragen. Het kan je net dat zetje geven dat je nodig hebt en zorgen voor het doorbreken van de sleur.


Klaar

vrijdag 29 januari 2016

vreemde vogels

Untitled

Het blijft leuk. Spelen met acrylverf, acrylinkt en daarna lekker scheuren.

woensdag 27 januari 2016

bijschaven

Writing practice

Als ik een tijd niet veel geschreven heb, zie ik dat mijn handschrift minder goed leesbaar wordt. Dan kan ik mijn eigen schrijfsels nog wel lezen, maar andere mensen moeten dan echt moeite doen om te zien wat er staat. Niet altijd even handig. Het is fijn om af en toe weer wat meer op de vorm te letten. En eigenlijk ga ik daarmee terug naar de tijd waarin ik de letters leerde: rustig en met aandacht mijn pen bewegen. 

Wanneer je kleurrijke pagina's maakt, is het soms fijn om verschillende lettertypes te gebruiken. Dat vraagt wel om wat oefening, maar mijn ervaring is dat juist de oefenen ook weer fijn kan zijn. Ter inspiratie wat links:

Schrijven met een kwast: deel 1deel 2 en werkbladen
Koosje Koenen inspiratie 1, 2, 3, 4

woensdag 13 januari 2016

Geen dag is hetzelfde

IMG_0425

Toen ik vorig jaar besloot dat het tijd werd om nu toch eens echt werk te maken van die 10.000 stappen per dag dacht ik dat het me zou gaan vervelen om steeds weer hetzelfde rondje te lopen. In het begin zocht ik naar allerlei ommetjes in de omgeving. Ik pakte de fiets om wat kilometer verderop mijn rondje te doen, maar ik merkte ook dat dat uitstelgedrag in de hand werkte en dat was nu juist niet de bedoeling. Dus loop ik steeds vaker het 5 kilometerrondje door de polder.

Als ik op tijd ben voor de zonsopgang dan loop ik het rechtsom. Is het later op de dag of is de dag grijs en grauw dan is het het rondje linksom. Hoewel bermen en bomen kaal zijn en er op voorhand misschien niets te beleven valt, moet ik zeggen dat er elke dag wel wat te zien is. Ademloos kan ik naar de ganzen kijken die in deze periode van het jaar de polder bevolken. Ze zwermen iedere ochtend weer boven het weiland. Soms zetten ze de daling in om daarna gras te gaan eten. Maar vaker zie ik ze op allerlei hoogtes overvliegen waarbij het gegak altijd goed hoorbaar is. Een wolk spreeuwen maakt mooie ovalen en af en toe zijn er zelfs ook kieviten zichtbaar. Geen dag is het zelfde en geen wandeling is hetzelfde.

Ergens onderweg zie ik de gelijkenis met schrijven. Ik kan wel iedere keer op zoek zijn naar nieuwe manieren om te beginnen met schrijven, maar er is altijd een ding wat voor mij steeds weer werkt: mijn woordendoosje. De basis daarvan is een paar woorden kiezen en bij elk woord 3 tot 5 regels tekst schrijven. En of ik daarna nog wel of niet verder schrijf, maakt eigenlijk niet uit. Het gaat om het doen.

Wat doe jij (bijna) elke dag en gaat nooit vervelen?
Schrijf daar eens 5 minuten over in je dagboek

maandag 11 januari 2016

bujo - dankbaarheidsdagboek

Bij Kara Benz van Boho Berry kwam ik een mooi idee tegen. Ze maakt in haar Bullet Journal (BuJo) voor elke maand een dankbaarheidsdagboek (zie hier). Nu wil ik dit soort dingen eigenlijk niet in mijn agenda/bullet journal hebben, maar zo'n lijstje is eigenlijk ook prima te maken achterin een dagboek. Je zou je dagboek om kunnen keren en waardoor je aan zowel de voorkant als de achterkant werkt. Daarmee blijven de lijstjes met dankbaarheid mooi bij elkaar. Maar natuurlijk kun je dit ook gewoon tussen alle andere teksten schrijven.

vrijdag 8 januari 2016

steadtler triplus


Mijn oude fineliners waren aan vervanging toe, maar ik wist eigenlijk niet goed wat ik nu als vervanging moest kopen. Aan de ene kant waren de Stabilo point 88 erg lang meegegaan en het voordeel is dat je ze los in de winkel kunt kopen. Aan de andere kant vond ik de greep van de pen niet zo heel erg lekker. In Bullet-Journal-land zijn de fineliners van Staedtler al een hele tijd een hot item. Ik ken wel hun pigment liners, maar de triplus had ik nog niet in de winkel zien staan.

Tot mijn grote verbazing kwam ik ze tegen in Cows & Colors (dat voorheen Euroland heette). Ik moest wel even goed kijken of het geen imitatie was, want ze zaten in een kartonnen doos i.p.v. zo'n mooi plastic mapje. De prijs en het feit dat ze enige tijd zonder dop kunnen trok me over de streep, want 36 fineliners voor 25 euro vond ik aanvaardbaar.

Hoewel ik af en toe ook wel eens een wat langere tekst met dit soort pennen schrijf, gebruik ik fineliners vooral in mijn Bullet Journal (zie ook hier en hier) om zowel mee te schrijven als om te tekenen. Ik vind de driekantige vorm fijn in de hand liggen. Maar zoals het met elke vulpen of stift is er op bepaalde soorten papier ook sprake van doorlekken naar de achterzijde of van het geven van inktveren (dan loopt de inkt dus een beetje uit). Op het printerpapier doen ze het prima, maar op het papier dat ik uit een oud schriftje haalde dus niet. Tja.... zo is er eigenlijk altijd wel wat. Maar al met al ben ik reuze blij met mijn aanschaf!

dinsdag 5 januari 2016

hallo 2016!

IMG_0363

Op weg naar het nieuwe jaar schieten er altijd allerlei ideeën door mijn hoofd. Op verschillende blogs zie ik leuke challenges voorbij komen, maar wat roept me nu echt? En vooral waar heb ik tijd voor? In de kerstvakantie leek ik zeeën van tijd te hebben, maar ik weet dat na deze vakantie de agenda weer even vol zal zijn als ervoor.

Wat mij een uitdaging lijkt? Neem eens een kijkje bij:

* yoga camp
* miracle morning
* plan with me
* fire