vrijdag 8 januari 2016

steadtler triplus


Mijn oude fineliners waren aan vervanging toe, maar ik wist eigenlijk niet goed wat ik nu als vervanging moest kopen. Aan de ene kant waren de Stabilo point 88 erg lang meegegaan en het voordeel is dat je ze los in de winkel kunt kopen. Aan de andere kant vond ik de greep van de pen niet zo heel erg lekker. In Bullet-Journal-land zijn de fineliners van Staedtler al een hele tijd een hot item. Ik ken wel hun pigment liners, maar de triplus had ik nog niet in de winkel zien staan.

Tot mijn grote verbazing kwam ik ze tegen in Cows & Colors (dat voorheen Euroland heette). Ik moest wel even goed kijken of het geen imitatie was, want ze zaten in een kartonnen doos i.p.v. zo'n mooi plastic mapje. De prijs en het feit dat ze enige tijd zonder dop kunnen trok me over de streep, want 36 fineliners voor 25 euro vond ik aanvaardbaar.

Hoewel ik af en toe ook wel eens een wat langere tekst met dit soort pennen schrijf, gebruik ik fineliners vooral in mijn Bullet Journal (zie ook hier en hier) om zowel mee te schrijven als om te tekenen. Ik vind de driekantige vorm fijn in de hand liggen. Maar zoals het met elke vulpen of stift is er op bepaalde soorten papier ook sprake van doorlekken naar de achterzijde of van het geven van inktveren (dan loopt de inkt dus een beetje uit). Op het printerpapier doen ze het prima, maar op het papier dat ik uit een oud schriftje haalde dus niet. Tja.... zo is er eigenlijk altijd wel wat. Maar al met al ben ik reuze blij met mijn aanschaf!

Geen opmerkingen: