maandag 28 maart 2016

versieren

De hele kaft 

De Hema heeft pakjes notitieboeken in het assortiment. Het papier is fijn om op te schrijven. En voor de prijs hoef je het niet te laten: 3 boekjes voor 2 euro. De pagina's zijn gelinieerd en de kaften zijn van bruin craftpapier. Ideaal om je eigen kaften te maken. Het kaftpapier leent zich prima voor collages, maar ook voor het zelf tekenen.

Mijn kaft maakte ik niet in een keer. Ik tekende 7 cirkels en maakte 1 mandala per dag. Als je niet zoveel tijd hebt, kies je een kleintje om te vullen. Is er meer tijd, dan komt er een grotere cirkel aan de beurt. Ook constructie en vrije invulling wisselden elkaar af. Dat blijkt toch altijd weer een fijne afwisseling te zijn. Ik koos een spreuk van Rumi als basisgedachte voor mijn schrijfsels. Hoewel mijn boekje nog lang niet vol is, gaan de gedachten al uit naar het maken van een nieuwe kaft.

(Gebruikt materiaal: Fineliner, Posca stiften zwart en lichtblauw)

zaterdag 26 maart 2016

365 days of being 50 - week 3


Nooit gedacht dat ik oordelen had over wat er nu in een schetsboek terecht mag/moet komen. Ik ging en ga ervan uit dat alles mag. Dat niets fout is. Hoe mooi dat uitgangspunt ook is, de werkelijkheid is toch wel heel anders. Mag een schetsboek een "bij elkaar geraapt zooitje" worden? Mag het bestaan uit dagboekpagina's, oefeningen, schetsen, testpagina's? Mag het een onsamenhangend geheel vormen?

Ik kijk terug naar de schetsboeken in mijn kast. Iets in mij wil duidelijkheid, structuur. Het ziet er prachtig uit, maar tegelijkertijd is het eigenlijk ook heel erg saai. De pagina's bestaan voornamelijk uit een illustratie en wat tekst die qua lengte wat varieert. Niets mis mee, maar het mist de uitdaging om dieper te gaan. Om te ontdekken wanneer een illustratie tekst nodig heeft en wanneer niet. Eigenlijk is het steeds een product en laat het maar weinig van het proces van leren tekenen zien.

Het is waar ik nu al een aantal weken mee aan het stoeien ben. Over drempels heen stappen, maar vooral zoeken in mezelf. Wat doet het met mij? Wat raakt mij? Waarom vind ik het een mooi en het ander niet? En zo voelt mijn schetsboek nu een beetje als een beetje van dit en een beetje van dat, maar het toont me meer van mijn innerlijk en de wereld om mij heen dan mijn eerste tekendagboeken ooit gedaan hebben.

vrijdag 25 maart 2016

verder schrijven - tip

Een tip die Christine de Vries geeft in haar boekje Dagboek als spiegel is om een inspiratiepagina achter in je dagboek aan te leggen. Alles waarover je later zou willen schrijven kun je daarop kwijt. Maar hoe vaak ik het ook probeer, zo'n pagina werkt niet voor mij. Als ik mijn rijtje doorlees, heb ik vrijwel nooit de klik van "daar wil ik over doorschrijven". Soms omdat onderwerpen al volledig uit het zicht zijn verdwenen, soms omdat ik de context mis. Dan weet ik niet meer waarom ik zo'n zin heb opgeschreven.

Maar tegelijkertijd dacht ik dat als ik het tussen mijn teksten zou laten staan, dat de onderwerpen moeilijker terug te vinden zouden zijn. Bovendien stond er nooit zoveel op zo'n inspiratiepagina. Met deze foto als inspiratiebron in mijn achterhoofd ben ik gaan experimenteren. In de map waarin ik mijn dagboeken bewaar, zit een klein stukje plastic met wat wasitape erop. De tape vouw ik om de rand van de pagina heen als ik een klein lijstje met onderwerpen heb of een zin waarover ik verder wil schrijven.

Het valt me op dat er met deze manier van werken zat dingen zijn om verder over te schrijven (meer dan ik gedacht had in ieder geval). Het is fijn om de context van bepaalde zinnen weer terug te kunnen lezen. En als het gaat om zinnen uit een boek, dan schrijf ik er meestal het paginanummer bij zodat ik het na kan zoeken. Dit systeem lijkt beter te werken dan het verzamelen op een laatste pagina.

Hoe bewaren of verzamelen jullie mooie zinnen waar je verder over wilt schrijven?


woensdag 23 maart 2016

verleiden


Een beetje doodlen is heerlijk om te doen. Ondertussen kun je rustig naar een podcast of een luisterboek luisteren. Zelf zie ik dit soort dingen graag als "knoeien". Gewoon lekker bezig zijn zonder dat het resultaat belangrijk is. En omdat het als vanzelf gaat, is de drempel om later aan het versieren van een kaft te beginnen ook lager. Creativiteit verleidt me om creatiever te worden.

Iets waar ik eigenlijk helemaal geen rekening mee had gehouden, het zet me aan tot schrijven. Er komen woorden en zinnen op die erom vragen verder uitgediept te worden. Die teksten leiden weer tot andere teksten. Een paar dagen later zie ik een blog van Koosje Koenen voorbij komen waarin ze verwijst naar Big Magic. En hoewel ik het boek gelezen heb, was dat wat ze beschrijft nu net niet wat bij mij was blijven hangen uit dat boek.

zondag 20 maart 2016

365 days of being 50 - week 2

Het kan natuurlijk niet anders dan dat er af en toe een dag is dat ik gewoon niet weet wat ik wil tekenen. Dat ik het moment van tekenen maar blijf uitstellen en uitstellen totdat ik om 22 uur op de bank zit met mijn schetsboek en denk dat het nu toch echt wel moet gaan gebeuren. Het ene voorwerp is te oninteressant. Het andere ding is te moeilijk. De kast heeft te veel frutsels en die vaas met bloemen is ondoenlijk. Maar eigenlijk is het allemaal uitstelgedrag. In feite is het vooral de angst dat een tekening niet zal lukken. En als ik met die gedachte meega dan is het heel makkelijk om van het mislukken van een tekening terecht te komen in het denken over het mislukken van dit hele project.
Het enige wat helpt is me dit proces te realiseren, een keer diep ademhalen en in mijn achterhoofd een wijze vrouw horen roepen "DO IT ANYWAY!". Dus pen op het papier en het gewoon doen.

365/8

Om alle foto's tot nu toe te zien, ga je naar Flickr.

maandag 14 maart 2016

een dagboek is voor iedereen

Ik weet niet meer waar ik het tegen kwam, maar de titel 6 journaling principes die je gemotiveerd houden maakte nieuwsgierig. Ik klikte op de link en las hoe een dagboek behulpzaam kan zijn bij persoonlijk leiderschap. Uiteindelijk waren het meerdere artikelen, die de moeite waard zijn om te lezen. Misschien bekende koek, maar toch altijd weer een inspiratiebron:

deel 1
deel 2
deel 3
persoonlijke groei door journaling
16 tips voor een top journal

zondag 13 maart 2016

365 days of being 50 - week 1

De eerste week zit erop. Naast het tekenen zelf, schreef ik ook over de processen die me opvallen. En geloof me, aan schrijfonderwerpen geen gebrek. Wat er zoal voorbij kwam:

Eigenlijk gelden voor mijn schetsboek dezelfde regels als voor mijn dagboek. Of ik nu schrijf of teken... het is altijd een ruwe versie, een momentopname. Zolang ik me dat steeds maar weer realiseer, blijft de drempel om het iedere dag weer te proberen laag.

Daarnaast zijn zowel mijn dagboek als schetsboek zeer persoonlijk voorwerpen. En hoewel ik tekeningen deel, laat ik lang niet altijd heel de pagina zien of het voltooide werkstuk. De onderstaande foto is daar een voorbeeld van.

Beschikbaarheid is ook een onderwerp dat voorbij kwam. Hoe vaak heb je niet zin om iets te schrijven of te tekenen en dan heb je net niet de juiste spullen bij de hand? Ik heb ervoor gekozen om mijn schetsboek en dagboek in een map bij elkaar te doen. Tekenen doe ik op dit moment met een zwarte vulpen. Zo hoef ik dus maar weinig mee te nemen en leg ik de lat ook laag voor mezelf. Met een pen kan ik tekenen, een vlak kleuren en arceren. Meer dan genoeg voor nu.

De uitdaging zat deze week in buitenshuis iets maken. Zo tekende ik in de het restaurant van de Hema, maar ook in mijn auto toen ik wat tijd tussen twee afspraken te overbruggen had. In de auto was geen probleem. Lekker een muziekje aan en gaan. De Hema kan erg spannend zijn. Het schrijven daar vind ik heerlijk, maar tekenen is op de een of andere manier toch spannender. Nu heb ik de mazzel dat mijn pleegkinderen langzame eters zijn, dus terwijl zij nog bezig waren met hun lunch deed ik een schetspoging. Ze zaten vol bewondering te kijken en gingen kijken waar ze wat zagen. Geen oordeel, alleen maar kijken. Wauw! Op die manier wil ik nog wel vaker op lokatie tekenen.

Wat ik de rest van de week maakte, vind je op Flickr.


woensdag 9 maart 2016

l i c h t



Light

Mijn woord voor 2016 is licht. Tot nu toe brengt het woord me buitenlucht en fotograferen, maar ik ben benieuwd waar het woord me de komende maanden nog meer naar toe zal brengen.

Wat is jouw woord voor 2016?

Light

zondag 6 maart 2016

365 days of being 50

Untitled 

Vandaag ben ik 50 geworden en om dit bijzondere levensjaar te vieren, heb ik mezelf de uitdaging gegeven om elke dag iets te gaan tekenen en dit te delen.

Dit is natuurlijk niet iets dat ik vandaag besloten heb, maar waar al enig denkwerk aan vooraf is gegaan. Met het nemen van dit besluit kwamen ook de twijfels. Want elke dag een tekening maken is één ding, maar het dan ook publiceren is toch weer een heel ander verhaal. Er kwamen talloze vragen op. Hoe vaak ga ik mijn tekeningen delen? Elke dag? Een maal per week? Hoe ga ik dat doen als ik op vakantie ben? Hoe ga ik om met teksten bij mijn tekeningen die misschien wel zeer persoonlijk zijn en niet geschikt voor publicatie? Hoe ga ik om met weerstand en uitstelgedrag? Hoe houd ik mezelf gemotiveerd, want het moment dat ik misschien wil opgeven zal echt wel een keer komen? Is het belangrijk wat andere mensen ervan vinden? Waar ga ik mijn tekeningen publiceren? Instagram? Facebook? Weblog? Flickr? Wat wil ik hier nu eigenlijk mee bereiken? Waarom wil ik dit? En zo waren er nog veel meer vragen.... meer dan een A4-tje vol.

Na heel wat mijmeren moest ik erkennen dat de onderstroom van al die vragen eigenlijk steeds op hetzelfde neerkwam: Ik voel me kwetsbaar en ben onzeker. Het is spannend om aan dit project te beginnen, maar het is een project dat me een enorme uitdaging zal gaan geven. Tegelijkertijd is het een manier om mindfulness te beoefenen. Niet denken dat elke stap er een is om zo uiteindelijk bij mijn doel te komen, maar beseffen dat met elke tekening die ik maak, ik de mogelijkheid krijg om in het nu te zijn. Het is een kans om werkelijk te zien wat er te zien is. Maar ook een kans om waar te nemen wat er speelt, wat er leeft, wat ik voel en ervaar.

Ik hoop dat ik regelmatig wat mensen met een figuurlijk spandoekje langs de paden van mijn reis zal treffen. Mensen die me aanmoedigen om vooral door te gaan en niet op te geven. Maar ik hoop ook dat ik met mijn tekeningen andere mensen zal inspireren om naast het schrijven in een dagboek misschien eens een klein uitstapje te wagen naar een kleine tekening. Waar woord en beeld elkaar ontmoeten is altijd meer goud te vinden is mijn ervaring.

woensdag 2 maart 2016

oeps....

Soms gaat er wat fout.... dan druk ik op de verkeerde knop en staat er iets op het weblog dat pas over een paar dagen gepubliceerd moet worden. Beetje cryptisch misschien, maar degene die reageerde op het blog dat nu verdwenen is... alvast bedankt!