zaterdag 26 maart 2016

365 days of being 50 - week 3


Nooit gedacht dat ik oordelen had over wat er nu in een schetsboek terecht mag/moet komen. Ik ging en ga ervan uit dat alles mag. Dat niets fout is. Hoe mooi dat uitgangspunt ook is, de werkelijkheid is toch wel heel anders. Mag een schetsboek een "bij elkaar geraapt zooitje" worden? Mag het bestaan uit dagboekpagina's, oefeningen, schetsen, testpagina's? Mag het een onsamenhangend geheel vormen?

Ik kijk terug naar de schetsboeken in mijn kast. Iets in mij wil duidelijkheid, structuur. Het ziet er prachtig uit, maar tegelijkertijd is het eigenlijk ook heel erg saai. De pagina's bestaan voornamelijk uit een illustratie en wat tekst die qua lengte wat varieert. Niets mis mee, maar het mist de uitdaging om dieper te gaan. Om te ontdekken wanneer een illustratie tekst nodig heeft en wanneer niet. Eigenlijk is het steeds een product en laat het maar weinig van het proces van leren tekenen zien.

Het is waar ik nu al een aantal weken mee aan het stoeien ben. Over drempels heen stappen, maar vooral zoeken in mezelf. Wat doet het met mij? Wat raakt mij? Waarom vind ik het een mooi en het ander niet? En zo voelt mijn schetsboek nu een beetje als een beetje van dit en een beetje van dat, maar het toont me meer van mijn innerlijk en de wereld om mij heen dan mijn eerste tekendagboeken ooit gedaan hebben.

Geen opmerkingen: