Doorgaan naar hoofdcontent

Populaire posts van deze blog

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

tip: gratis schrijfproject 2019

Hoewel ik niet zou bloggen tot eind januari, maak ik voor deze tip een uitzondering. Christine de Vries van Shodo heeft voor haar nieuwsbrieflezers een mooi jaarproject ontwikkeld. Als basis worden citaten van Etty Hillesum gebruikt, waarop je al schrijvend gaat reageren. Mij inspireert het om te schrijven met de wijze woorden van Etty, misschien jou ook wel.

Meer informatie vind je op Shodo.


mijn dagboek als... pleisterplaats

Van Dale vertelt dat een pleisterplaats een plek is waar je (korte tijd) rust houdt. Zou mijn dagboek dat kunnen zijn? Zou mijn dagboek de plek kunnen zijn waar ik even rust neem tijdens mijn reis door het leven van alledag? Daar kan ik volmondig ja op zeggen. Het wil niet zeggen dat die pleisterplaatsen oases van rust zijn. Soms ontstaat er, door het even de tijd nemen om te schrijven, inderdaad rust. Maar soms lijkt het mijn innerlijke onrust alleen maar meer aan te wakkeren als ik zie hoe mijn schrijfsels (net zoals mijn gedachten) van hot naar her gaan. Ik stel me voor dat het voor pelgrims niets anders zal zijn. Onderweg treffen zij herbergen aan die de pelgrim rust bieden, maar er zullen vast ook plekken zijn die zo vol en druk zijn dat je blij bent als je er weer kunt vertrekken om je reis te vervolgen.

Ergens plopt er bij mij ook het beeld van het plakken van pleisters op bij het woord pleisterplaats. Mijn "wonden" bekijken, verzorgen en eventueel verbinden. Ook aan …