woensdag 23 november 2016

fauxbonichi

Waar ik de term Fauxbonichi voor het eerst tegenkwam weet ik niet meer. Ineens was het overal om me heen, zoals dat gaat als je ergens je aandacht op richt. De term fauxbonichi een samentrekking van de woorden fake en hobonichi. Een hobinichi techo is een Japanse planner die veel gebruikt wordt voor het maken van kleurrijke dagboekjes. Het papier is heel erg dun (tomoe river papier) en kan beschreven worden met vulpeninkt zonder dat het doorlekt naar de achterkant van de pagina. De planner is duur (en bovendien niet overal te koop) en dus zoeken mensen dan naar een goedkoper alternatief.

Voor de fauxbonichi kun je feitelijk elk schrift gebruiken. De meeste mensen gebruiken ruitjes papier omdat dit steun geeft bij het tekenen, maar een lijntjesschrift of gewoon blanco papier is ook prima. Omdat de hobonichi de basis is voor fauxbonichi zie je sommige elementen terugkomen zoals de bovenkant van de pagina zoals de datum, het weeknummer, de maanstand. In de fauxbonichi wordt ook wel het weer of de focus van de dag toegevoegd.

Ik heb een week lang de fauxbonichi stijl uitgeprobeerd. Met wat aanwijzingen in mijn achterhoofd van hoe ik zo'n pagina kon vullen ging ik aan de slag. Ik kan niet ontkennen dat ik de eerste pagina's eigenlijk gedoe vond omdat mijn innerlijke criticus direct om de hoek kwam kijken. Op internet zijn zo veel mooie beelden te zien en dat ging mij toch niet lukken. Daarna kwam de twijfel over wat ik nu op zo'n pagina moest zetten? Ik vond zo'n gedwongen format van een vakje om een tekening in te plaatsen helemaal niets. En dan een focuswoord... wat moest ik daar nu weer mee? Het zijn allemaal voorbeelden van inwendige conversaties die creativiteit tegenhouden. Gewoon proberen is de beste oplossing.


Geen opmerkingen: