maandag 30 januari 2017

Zwerven

Untitled 

Om de 6 weken brengt de trein me op zaterdagochtend naar een stad in de regio. De ene keer volgt er een koffieafspraak, de andere keer heb ik twee uur om in mijn eentje te zwerven. Omdat ik de stad niet ken, gaat het zwerven me makkelijk af. Met een open hart geniet ik van de oude huizen en grachten. deze keer bracht het me een boekwinkel met een plank vol schrijfboeken. Ik bekeek o.a. de volgende boeken:

* 365 manieren om naar je dag te kijken
* 333 dingen om over te schrijven
* 999 vragen aan jezelf
* Start weer you are, vul in en leer jezelf kennen

Van Lea Redmund zag ik mooie kleine boekjes waarin je brieven schrijft en bewaart.

dinsdag 24 januari 2017

5 minuten

Bovenop mijn kast lag nog een stapel kleine boekjes, waarvan ik niet wist wat ik er mee moest doen. Het papier schreef niet lekker, de bladzijdes waren te klein, maar de boekjes te leuk om weg te gooien. Ik pakte mijn acrylverf en een stopwatch. In nog geen 5 minuten maakte ik een kleine kleurrijke pagina. Gewoon om plezier te hebben en wat verfstreken en kleurencombinaties te oefenen. Dit zou misschien wel iets kunnen zijn om een paar weken achter elkaar te doen.

Zie ook de uitdaging van Rae Missigman: art marks.

maandag 23 januari 2017

Voorbij nummer 250

Ze zeggen wel eens dat aankomen niet het doel is, maar de reis zelf. En een reis is het om een jaar lang te tekenen. Ik kocht een schetsboek, ik maakte mijn eigen boekjes, tekende af en toe in mijn dagboek, probeerde de fauxbonichi uit en deelde lang niet alle tekeningen via IG en Flickr. Maar nog altijd heb ik er plezier in. Het is een fijne manier om mooie, grappige of dierbare herinneringen vast te leggen, iets wat ik met schrijven niet zo snel doe. Die tegenstelling is wonderlijk. Misschien is het wel omdat ik bij het tekenen veel meer bewust op zoek ga naar de dingen die ik van een dag wil onthouden, terwijl het schrijven veel meer vanuit een flow ontstaat en waarbij ik niet van te voren weet waar mijn tekst zal eindigen. Maar het heeft ook te maken met hoe ik altijd tegen mijn dagboek aankeek. Mijn dagboeken zijn eigenlijk altijd meer een spiegel geweest van mijn innerlijk leven, dan van het leven om mij heen. Door de tekeningen ontstaat er nu een vollediger beeld van de wereld in en om mij heen.

Nieuwsgierig naar alle tekeningen? Kijk dan eens bij dit album.


vrijdag 13 januari 2017

Alleen jij kunt het op jouw manier doen

Alles (nou ja misschien niet alles, maar wel veel) is al een keer gedaan, maar niet door mij of door jou. Juist door van alles uit te proberen is het mogelijk om je eigen stem te vinden. Als je dit in je achterhoofd houdt, is het misschien makkelijker om over de drempel van nadoen te stappen. Want hoewel je misschien het origineel imiteert, je neemt altijd iets van jezelf erin mee. Ter inspiratie: kijk eens bij de dagboekpagina's van Jen Morris, Maya Zaido, Sechocho of Tea and Paper. Misschien zit er wat tussen dat jij ook in je eigen dagboek kunt meenemen.



maandag 9 januari 2017

dikke dagboeken

stapel 2007

Ken je dat? Je zit tijdens een workshop even stil en kijkt wat om je heen. Je blik dwaalt af naar de pennen die mensen gebruiken. Vervolgens kijk je naar het soort schriftjes waarin geschreven wordt: dunne boekjes, schriftjes met lijntjes of ruitjes, een schrijfblok of gewoon wat losse velletjes. Heel soms springt daar dan ineens een boek tussen uit. Een dik boek waar van alles uitsteekt, waar je kleur ziet op de randen van een pagina en dat eigenlijk niet goed meer dicht kan. Zo'n boek is een soort magneet voor mij. Het ziet er zo heerlijk uit (ook al weet ik dat dat op een gegeven moment echt niet meer lekker schrijft) en het wakkert het verlangen aan om zelf ook zo'n dik boek te maken.

En jij? Hoe denk jij over dikke uitpuilende dagboeken?