Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit 2018 weergeven

winterstilte & blogpauze

In deze drukke decembermaand ga ik proberen meer stilte te vinden dan in andere jaren. Dat doe ik door meer tijd vrij te maken om te schrijven, maar ook door minder te bloggen en op Instagram te zijn. 
Ik wens jou, beste lezer, alvast fijne kerstdagen en een mooie jaarwisseling toe.
Tot eind januari 2019!

winterkrabbels variatie (5) - verzinnen of realiteit

Het basisidee van het inspiratieblad gaat uit van een woordendoosje of het gebruik van een envelop. Je knipt de kaartjes los, pakt met je ogen dicht een kaartje en gaat schrijven. In deze serie winterkrabbelsvaria geef ik je 5 andere werkvormen die je op dit inspiratieblad kunt toepassen.



Wat voor dingen schrijf jij het liefste? Schrijf je graag over wat er zich in en om je heen afspeelt? Of vind je het juist leuk om met je pen creatief te zijn en verhalen te maken. Wat je ook graag doet, probeer ook eens dat wat je niet graag doet. Puur om het te ervaren. En is een heel verhaal schrijven nog te groot, bedenk dan eens een paar beginzinnen. Dan komt de rest meestal vanzelf.

Een paar voorbeelden:

- Bij kaarslicht zat de jonge ridder zijn zwaard te poetsen. Zijn gedachten dwaalden af naar de vorige dag...... 

- Bij kaarslicht leek de kamer altijd kleiner en knusser. Het was alsof.....

- Bij kaarslicht kon de naaister haar naald niet goed meer zien. Zuchtend legde zij het werk opzij....

- Bij…

winterkrabbelsvaria (4) - illustreer je verhaal

Het basisidee van het inspiratieblad gaat uit van een woordendoosje of het gebruik van een envelop. Je knipt de kaartjes los, pakt met je ogen dicht een kaartje en gaat schrijven. In deze serie winterkrabbelsvaria geef ik je 5 andere werkvormen die je op dit inspiratieblad kunt toepassen.



Voor deze variatie heb je een post-it nodig of een stukje papier dat je tijdelijk op een bepaalde plek op je schrijfblad plakt. Eerst ga je de tekst schrijven volgens de werkwijze van het inspiratieblad. Je schrijft dus om het papiertje heen. Wanneer je klaar bent met schrijven en lezen, haal je het stukje papier weg. Je hebt nu dus wat ruimte om een kleine illustratie bij jouw tekst te maken.

winterkrabbelsvaria (3) - met een plaatje

Het basisidee van het inspiratieblad gaat uit van een woordendoosje of het gebruik van een envelop. Je knipt de kaartjes los, pakt met je ogen dicht een kaartje en gaat schrijven. In deze serie winterkrabbelsvaria geef ik je 5 andere werkvormen die je op dit inspiratieblad kunt toepassen.



Wat heb je nodig?
1. Oude tijdschriften
2. schaar
3. lijm
4. dagboek en pen

Plaatjes zoeken
Neem een stapel oude tijdschriften en blader ze snel door. Scheur de foto's die een gevoel bij je oproepen uit. Dus zowel de dingen die je mooi vindt als de dingen die je lelijk vindt belanden op je stapel. Zoek 5 tot 10 foto's.

Koppelen
Je hebt nu een stapel illustraties. Je pakt de winterkrabbels erbij en bekijkt welke aanvulzin voor jou past bij een plaatje. Plak de aanvulzinnen op de illustraties. Kies er een uit om aan je notitieboek toe te voegen, bewaar de rest achterin je boekje zodat je die op een later tijdstip kunt gebruiken.

Schrijven
1. Schrijf een lijstje van 3 tot 5 items: beschrijf wat je z…

winterkrabbelsvaria (2) - plak en schrijf

Het basisidee van het inspiratieblad gaat uit van een woordendoosje of het gebruik van een envelop. Je knipt de kaartjes los, pakt met je ogen dicht een kaartje en gaat schrijven. In deze serie winterkrabbelsvaria geef ik je 5 andere werkvormen die je op dit inspiratieblad kunt toepassen.




Knip (een deel van) de kaartjes uit en plak deze alvast in je dagboek. Kom je op een pagina met zo'n kaartje, vul dan de aanvulzin aan.

Hoewel het blad uitgaat van 5 minuten per aanvulzin, kun je er met plakken voor kiezen om twee of drie kaartjes per een pagina  te doen. Daarmee schrijf je dan dus korte teksten, waar je later eventueel nog een keer verder over kunt schrijven.


winterkrabbelsvaria (1) - op volgorde

Het basisidee van het inspiratieblad gaat uit van een woordendoosje of het gebruik van een envelop. Je knipt de kaartjes los, pakt met je ogen dicht een kaartje en gaat schrijven. In deze serie winterkrabbelsvaria geef ik je 5 andere werkvormen die je op dit inspiratieblad kunt toepassen.




De aanvulzinnen zijn op een zekere volgorde gezet. De eerste 20 opdrachten richten zich min of meer op 2018. De andere zinnen kijken uit naar 2019. Wanneer je de opdrachten op volgorde gaat schrijven, vraag jezelf dan regelmatig af of je over een bepaald onderwerp alles geschreven hebt wat je erover zou willen schrijven. Voel je dat je bepaalde stukken nog meer uit kunt diepen, neem daar dan gerust de tijd voor. De winter duurt immers langer dan 40 dagen!




winterkrabbels

Na de zomer- en herfstversie is het nu alweer tijd voor het winterinspiratieblad. Dit keer bestaat het blad uit 40 aanvulzinnen om verder mee te schrijven.
Volgende week verschijnt er iedere werkdag een blog waarin ik uitleg hoe je het blad ook op een andere manier kunt gebruiken.
Ik wens je veel schrijfplezier toe. Heb je vragen of opmerkingen, ik hoor graag van je!
Downloaden kan hier.

verwijzen in een notitieboek (threading)

In het Bullet Journalen is er de term threading. Dit is een manier om pagina's met bijvoorbeeld een zelfde onderwerp aan elkaar te koppelen (zie ook deze uitleg). Hiervoor is het handig als je pagina's in je notitieboek genummerd zijn. Sommige notitieboeken hebben dat standaard, bij andere boekjes moet je zelf aan de slag.

Ieder heeft zo zijn eigen systeem van noteren bij threading, maar de basis is dat je naast het paginanummer ook het bladzijdenummer van de verwijzing noteert. Daarmee kun je supersnel iets terugvinden zonder terug te hoeven gaan naar de index.

Ik wil dit de komende tijd uit gaan proberen, omdat het invullen en goed bijhouden van een index  niet mijn sterkste punt is. Maar ik ben ook wel heel erg nieuwsgierig naar jullie ervaringen.

Gebruik jij een index of threading in je notitieboeken?


geraakt

Bij het opruimen vond ik een oud fauxbonichi katern. Ik opende het en werd er stil van. Vol verwondering keek ik terug naar de laatste twee maanden van 2016. Een katern vol met (piep)kleine tekeningen, geschreven lijstjes, recepten, citaten en korte teksten over het leven van alledag. Naast verwondering was er ook een gevoel van dankbaarheid. Wat een cadeau om dit weer in mijn handen te hebben.

Bij vrijwel elke tekening wist ik meteen weer waar het over ging, terwijl ik sommige teksten wel twee keer moest lezen om me iets te kunnen herinneren. Een verschil dat ik nog nooit zo duidelijk ervaren had. Door te tekenen ben ik meer aanwezig bij dat wat de dag bijzonder maakt. Het tekenen verdiept mijn herinneringen. Door te schrijven vang ik gedachten die vaak zo vluchtig zijn dat ik een paar minuten later niet meer weet wat ik gedacht hebt. Die combinatie wakkert mijn verlangen aan om deze vorm van journaling toch eens wat langer uit te gaan proberen.
Wat er zou gebeuren als ik dit een se…

lezen of leven (4)

En dan is er tijd gepland in mijn agenda. Ik heb een ochtend tot mijn beschikking.

Ik ga achter mijn bureau zitten en vraag me af: "Wat zal ik eens gaan doen?" Tja... als het zo gaat, dan komt er meestal van creativiteit niets terecht. Want als ik nog moet gaan verzinnen wat ik wil doen, dan is de kans groot dat mijn hoofd er tussen gaat zitten. Want klusjes, die nog gedaan moeten worden, zijn zo gevonden! (lees nog maar eens hier). Maar als ik een zeer gedetailleerde planning heb gemaakt van hoe ik mijn tijd in ga vullen, dan is de kans ook groot dat ik afhaak.

Dus plan ik tijd en geef ik in mijn agenda globaal aan wat ik ga doen. Dat kan zijn bijvoorbeeld schrijven of tekenen zijn. Meer zet ik er voor dat moment niet bij. Ik geef mezelf dus wel een richting, maar ik vul het niet volledig in. Het is net zoals met wandelen. Ik plan tijd om te lopen, maar vul nog niet in welke wandeling ik ga doen.

De werkelijke invulling van de ochtend doe ik meestal een of twee dagen van te…

november stiltemaand

Na het verschuiven van de klok is het altijd alsof de dagen nog korter zijn, dan ze in werkelijkheid zijn. Nu het 's avonds eerder donker is, voel ik ook de wens om zelf meer te reflecteren en stil te staan bij dat wat er nu is. Daarvoor is niet alleen aandacht nodig, maar ook stilte.
Graag wil ik jullie, lezers van mijn blog, attenderen op een prachtig initiatief van Mandy van Goeije: De BeTekenis. In de maand november schenkt Mandy elke dag aandacht aan stilte. Neem er eens een kijkje.

lezen of leven (3)

In deel 1 van deze serie gaf ik al aan dat het goed is om tijd te plannen voor mijn creativiteit. Hoewel tijd vrijmaken en deze tijd ook echt in mijn agenda zetten me heel erg helpt, weet ik ook dat plannen alleen niet heilig is. Zowel in het volgen van mijn gevoel als in het bewust tijd vrijmaken voor creativiteit kan mijn brein van invloed zijn. Er speelt dan dus nog een ander proces mee. Wat er dan precies gebeurt, daar ben ik me niet altijd bewust van geweest. Maar nu ik er op let, kan ik het steeds vaker herkennen en er daadwerkelijk iets mee doen. Wat ik op zo'n moment nodig heb is in het nu zijn. Dat vraagt om werkelijk stil staan (of zitten) en luisteren.

Een voorbeeld
Het is vakantie. De geplande klusjes van mijn mini-to-do-lijstje zijn gedaan. Er staat niets op de agenda en ik vraag me af wat ik wil gaan doen. Ik zit met een kop koffie aan tafel en ben stil. Even wat tekenen lijkt me heerlijk. In gedachten zit ik al achter mijn bureau met een fijne kleurpotlodendoos binnen…

lezen of leven (2)

In mijn vorige blog over lezen of leven had ik het over de tegenstelling tussen mijn hoofd en mijn gevoel. Ik heb mijn gevoel nodig om te weten in welke richting ik me wil gaan bewegen en mijn hoofd heb ik nodig om dat te plannen en uit te voeren, maar ook om nieuwe kennis en vaardigheden op te doen. Wanneer ik mijn leven vol creativiteit wil leven, heb ik het samenspel tussen brein en hart nodig waarin beide kanten aan bod komen.

Maar wat is creativiteit nu eigenlijk? Is dat alleen maar tekenen en schilderen? Hoort dagboekschrijven daarbij of breien of haken? Kan het zijn dat creativiteit voor mij ook elke week een nieuw recept uitproberen is? Of muziek maken? Er zijn zoveel mogelijkheden. Om te weten waar ik mijn tijd aan wil besteden is het ook handig om te weten wat voor mij creativiteit is en welke wensen ik heb. Ik schreef er in mijn notitieboek over en gebruikte de volgende vragen:

- Wat is creativiteit voor mij?
- Welk gevoel roept creativiteit bij mij op?
- Wat zijn mijn wen…

lezen of leven (1)

Een deel van mijn boekenkast is gevuld met meditatie & spiritualiteit, schrijven en creativiteit. Het zijn onderwerpen waar mijn interesse naar uitgaat. Het zijn onderwerpen waarin ik me steeds weer wil verdiepen. Een deel van de boeken is praktisch. Er worden opdrachten gegeven naast achtergrondinformatie en ze dagen me op die manier uit om toch vooral dingen uit te blijven proberen. Een ander deel doet een groot beroep op mijn denken... ze dagen me uit om de wereld eens vanuit een ander perspectief te zien of om mijn kennis op een bepaald gebied te vergroten.
Het is mijn hoofd dat het fijn vindt om boeken te lezen. Het is mijn hoofd dat het fijn vindt om boeken over bepaalde onderwerpen te verzamelen om zo geïnspireerd te worden. Het is mijn hoofd dat zegt dat het liever even snel iets leest over creativiteit dan dat het er tijd voor maakt.

Mijn gevoel is al dat studeren meer dan zat, tenminste het studeren omdat het moet. Wil mijn gevoel iets weten, dan zoekt ze het op en prob…

reflectie (16): de kunst van het vragen stellen

Mijn schrijven kent altijd golfbewegingen. Er zijn tijden van veel schrijven, van minder schrijven en de laatste jaren zijn er ook regelmatig maanden van weinig tot helemaal niets schrijven. Het voelde wel ok, dat niet schrijven. Maar was dat nu werkelijk een gevoel of was het toch meer een gedachte? Wat hield me tegen om te schrijven? Hoewel dit prima onderzoeksvragen zijn, weet ik dat het me uitnodigt tot denken over wat ik niet wil. De vragen leiden me ook van mijn gevoel af. Tijd voor een andere vraag dus:

Hoe zorg ik er voor dat ik in contact blijf met het schrijven? 

Eigenlijk is er maar één antwoord op die vraag, namelijk plezier.

Waar beleef ik plezier aan als het gaat om schrijven? is dan de meest logische vervolgvraag. Het antwoord is zo simpel: elfjes. Het puzzelen met weinig woorden vind ik zo leuk. Bovendien kost het niet veel tijd en is dus iets wat ik makkelijk elke dag zou kunnen doen. Met dat antwoord werd mijn uitdaging voor oktober geboren: elke dag een elfje schrijv…

CreaBea en Pittige Paula - over plannen

CreaBea en Pittige Paula
Ooit maakte ik kennis met de term Voice Dialogue, wat in het heel kort neer komt op de mogelijkheid die je hebt om met delen van jezelf in gesprek te gaan. Het klinkt heel zwaar, maar als je het met een beetje fantasie aanpakt, dan is het zo leuk en vooral inzichtgevend om te doen. Al een paar weken worstelde ik met een energiedip, die steeds op dezelfde dagen kwam. Tijd om echt eens goed naar mijn agenda en planning te kijken. Nu eens niet met een objectieve blik, maar met de vraag wie er aan het roer staat en wie er meer zichtbaar en aanwezig zou willen zijn. Ik kwam uit bij twee prachtige ikken.

Mijn CreaBea verliest zich graag in het creatieve werk dat ze doet. Ze leeft niet met de klok en doet waar ze zin in heeft. De ene dag is een kwartiertje vol plezier genoeg voor haar. De andere dag huppelt ze een hele ochtend van tekenen, naar schrijven en weer terug. Daarna gaat ze wandelen en schrijft onderweg een paar elfjes. CreaBea hoeft haar tijd niet in te de…

haiku (of elfjes) wandeling

Of ik het nou nooit zat wordt steeds maar weer dat zelfde rondje lopen? Eh.. nee. Juist door regelmatig hetzelfde rondje te lopen ervaar ik wat het seizoen met mijn omgeving doet, maar ook met mij. Bij die ene boom zag en hoorde ik in de lente de jonge spechten, bij dat stukje sloot zag ik van de winter een ijsvogel en verderop op het gras stond ik in de zomer oog in oog met een jonge, niet zo bang, uitgevallen buizerd. Het is opmerkzaam zijn en weten dat mijn rondje altijd iets moois te bieden heeft.

Maar tegelijkertijd besef ik ook dat dat dingen zien niet vanzelf ontstaat. Als ik een rondje loop met een podcast op mijn oren, dan moet ik duidelijk meer moeite doen om om mij heen te kijken. De neiging bestaat dan om totaal op te gaan in wat ik luister en mijn benen maar het werk te laten doen. Om meer van mijn omgeving te kunnen zien (horen, voelen, ruiken of misschien ook wel proeven) heb ik aandacht nodig.
Op weg gaan met het idee om gewoon te genieten van wat het rondje me vandaa…

instagram - problemen

Voor de lezers die me ook op Instagram volgen....

Sinds vrijdag 28 september heb ik problemen met mijn instagramaccount. Nadat ik vrijdag gehackt ben, had ik op zaterdag mijn account weer terug. Helaas gebeurde het zaterdagmiddag weer en kan ik niet meer bij mijn account. Ik ga ervan uit dat het ook deze keer weer goed komt, maar tot die tijd klopt het dat jullie bij mijn foto's niet de vertrouwde naam krieb_krab zien staan.


voorbeelden van de krabbel

Ik bladerde wat terug in mijn dagboek op zoek naar voorbeelden van de intuïtieve krabbel. Misschien inspireert het jou om het ook eens uit te proberen.






De intuïtieve krabbel - uitleg

basiskrabbel
Een van de tekenvormen die echt heel erg eenvoudig is, is de krabbel. Je laat je pen (of potlood) gewoon wat dansen op het papier en later bewerk je de tekening met wat kleur. Het is voor mij net zoiets als het schrijven van een sprint. Het is een duik onder de oppervlakte van het dagelijks leven. Het beeld dat ik als eerste zie, heeft me vaak het meeste te vertellen. Deze oefening kost echt heel weinig tijd en levert mij altijd plezier op.

Hoe doe je het?
Pak pen en papier. Zet je pen ergens op het papier en sluit je ogen. Wanneer je denkt dat je voldoende lijnen op het papier hebt staan, dan stop je en opent je ogen. Je gaat op zoek naar de beelden in jouw tekening. Het is net zoiets als naar de wolken kijken. Soms zie je in die wollige witte dotjes aan de hemel ineens een draak, een engel of een kudde schaapjes. Met het zoeken naar de beelden in jouw krabbel is dat net zo.

Zie je even niets? Draai dan je blad eens. Dan heb je een andere invalshoek.

Ik maakte de bovensta…

een snelle krabbel

Schrijven kan heerlijk zijn, maar ik laat me ook makkelijk verleiden tot het volgen van associaties. Wanneer ik dat doe, begin ik bij "pfff, ik ben zo moe" en kom dan 5 minuten later uit bij iets totaal anders. Dat maakt het schrijven voor mij altijd weer aantrekkelijk. 
Maar soms heb ik het nodig om te voelen wat ik op dit moment voel, om vervolgens te bekijken wat ik aan die situatie kan doen. Een snelle tekening houdt me bij de innerlijke verhalen uit de buurt. Een combinatie van picto's (zoals die gebruikt worden in de pictoschrijver) en kleine tekeningen werkt voor mij het beste. Dit zijn het soort tekeningen die bij mij in mijn dagboek of op een kladpapiertje terecht komen, puur om het feit dat ze een momentopname zijn. Ze bevatten geen eeuwigheidswaarde, dat doel hebben ze ook niet. Maar heel soms (zoals die van de foto hierboven) denk ik dat het best waardevol kan zijn om ze uit te werken naar een mooie kleurrijke versie.

bullet journal IV

In december 2014 schreef ik voor het eerst over een Bullet Journal (BuJo). Inmiddels is dit in de plannerwereld een bekende term en zijn er zelfs in het Nederlands talloze boeken en YouTube filmpjes over verschenen. In de afgelopen jaren experimenteerde ik er regelmatig mee, niet alleen in formaat en liniatuur, maar ook met de inhoud.

Wat voor mij al die jaren wezenlijk is geweest, is het krijgen van overzicht op de weekplanning, de dagplanning en het maken van een to do lijst. Daarnaast moet er ruimte zijn voor een braindump gedurende de dag. Op zich kan dat prima in een A6 boekje. Dat is handzaam en makkelijk mee te nemen. Bovendien, als ik dan eens een dag oversla, dan heb ik niet meteen het gevoel dat ik iets had moeten invullen of doen op zo'n dag.

Er kwam een fase waarin ik steeds minder in mijn BuJo ging schrijven. Inmiddels weet ik dat het een signaal is dat er veranderingen op komst zijn. De vorm die ik gebruik past dan niet meer bij dat wat het leven van me vraagt, zoal…

Tekenen in de herfst

(foto van David Hoffman)
Met alle hitte van de afgelopen maanden lijkt de herfst al vroeg begonnen te zijn. In onze straat liggen steeds meer hazelnoten, de zonnebloemen zijn al leeg gegeten en ook de druiven in de tuin zijn al helemaal rijp. Zelfs aan de avondschemering is het te merken dat de zomer binnenkort weer gaat plaatsmaken voor de herfst. Mij geeft het een gevoel van weemoed. Afscheid nemen van zomeravonden, buiten eten en vooral veel buiten zijn. Daarnaast voel ik een verlangen naar genieten van frisse ochtenden, flarden mist over het weiland en prachtige spinnenwebben vol dauwdruppels.

De herfst nodigt uit tot het genieten van kleur in de natuur. De kleuren van het veranderende licht, de verkleurende bladeren of zaden, noten en bessen. Van felrood tot dieppaars. Van geelgroen tot wolkengrijs en kastanjebruin. Alles verandert en juist dat is mooi om vast te leggen. Wanneer je niet weet waar je moet beginnen, download dan mijn herfstkrabbels. Dat is een gratis A4 met daarop t…

Five for a happy life

Het schrijven is voor mij altijd een golfbeweging. In de herfst en de winter schrijf ik meestal meer dan in de lente en de zomer. Eigenlijk is dat ook niet zo raar. Het is de energie van de seizoenen die steeds weer van binnen naar buiten gaat om vervolgens weer van buiten naar binnen te keren. Ooit maakte ik me er zorgen over. Inmiddels weet ik dat dat vooral mijn gedachten zijn, maar dat diep van binnen er het vertrouwen is dat ik dat schrijven nooit zal kwijtraken.

Wat ik wel zie is dat ik voorheen heel graag veel schreef, maar dat ik steeds meer ben gaan verlangen naar korte teksten, die net zoveel zeggen. Daarom zijn vragenlijstjes die dagelijks terug komen ideaal omdat het dan gaat om het verwoorden van de essentie. Eerder schreef ik al over the five minute journal, maar de onderstaande vragen zijn ook fijn om een tijdje mee te leven.

De oefening Five for a happy life heeft in een interview in de Flow gestaan. Het is een mooie manier om de dag af te sluiten. Misschien door met e…

5 minuten per dag

In het voorjaar zocht ik naar een nieuw notitieboek. Dwalend op Amazon kwam ik The five minute journal tegen. Een notitieboek waarin je 's morgens en 's avonds een paar regels schrijft. Omdat ik meer wilde weten, ging ik naar de site. Ik vulde daar mijn e-mailadres in voor een gratis pdf.

De pdf bevat wat achtergrondinformatie en een kleine handleiding voor het invullen. Daarnaast krijg je de mogelijkheid om even te proeven van wat deze manier van schrijven met je doet omdat het een invuldagboekje voor 5 dagen bevat.

De ruimte op te schrijven is niet al te groot, dus lange verhalen kun je er niet in kwijt. Het gaat niet om het schrijven, maar om ervaren en voelen zeggen de makers van dit product. Wanneer je dit in je achterhoofd houdt tijdens het schrijven, is het ook makkelijker om kort en bondig te zijn. Toch word je ook uitgedaagd om specifiek te zijn zodat je gemotiveerd blijft om het iedere dag te doen.

Ik daagde mezelf uit om het een maand lang uit te proberen. Ik nam d…

oefenen en inspiratie

Mijn dikke boek was bijna uit toen ik in mijn ooghoek iets zag bewegen. Op de leuning van mijn stoel liep een klein beestje. Razendsnel sjeesde hij een mier voorbij. Kijken of ik ze samen op de foto kan zetten, dacht ik. Maar het wilde niet echt lukken om goed scherp te stellen. Veel foto's maken is eigenlijk de enige optie en maar hopen dat er toch eentje lukt. Als ik me blijf focussen op het feit dat ik aan het oefenen ben en het niet om het resultaat gaat, maar om het plezier eraan beleven, dan blijft mijn innerlijke criticus meestal wel stil in een hoekje zitten. En eigenlijk is dat bij het schrijven niet echt anders.

Ter inspiratie een paar podcasts met Nathalie Goldberg:
* Sit, walk, write
* True secret of writing (deel 1)
* True secret of writing (deel 2)

Schrijf je mee?

Nadat ik 's morgens een rondje heb gewandeld, zit ik graag nog even in de tuin. Ik zie vlinders, hommels, libellen en waterjuffers. Helaas is het aantal bijen de laatste jaren echt heel sterk verminderd ondanks alle "bijenplanten" in de tuin. Maar er zijn ook ontdekkingen, zoals een kleine veldmuis die geniet van de aardbeien en de zwartkop, een vogeltje dat ik nog niet eerder in de tuin had ontdekt. 
Als ik mezelf het cadeau geef om 5 of 10 minuten te gaan zitten en te kijken naar de wereld om me heen, is er vaak veel meer te zien dan ik in eerste instantie dacht. Probeer het maar eens uit. Nog leuker wordt het om daar vervolgens ook eens over te schrijven. Toch heb ook ik niet altijd even veel inspiratie en zijn kleine hulpmiddelen zoals een woordendoosje fijne hulpmiddelen.
Speciaal voor deze zomer heb ik een A4-tje gemaakt met 35 zomerse schrijfopdrachten. Op het inspiratieblad vind je naast de opdrachten ook wat schrijftips en een suggestie om het blad te gebruiken…

innerlijke dialoog

"Je zit hier je tijd te verdoen."
"Weet je wel wat je allemaal had kunnen doen, terwijl je hier zit te rommelen?"
"Wat levert het op? Helemaal geen cent."

Als ik luister naar mijn gedachten komt er niets uit mijn handen. Tenminste niet iets wat ik het fijnste vind om te doen: wandelen, pianospelen, schrijven, tekenen, plakken en knippen. Activiteiten die eigenlijk helemaal niet zoveel tijd hoeven te kosten, maar me wel heel veel energie opleveren.

Als ik naar mijn gedachten luister, dan is de stap tot het maken van to do lijstjes ineens heel erg dichtbij. Maar indirect komt dan ook de stress van "er moet nog zoveel" om de hoek kijken. Is dat wat ik werkelijk wil? En ook op die vraag heeft mijn brein een prachtig antwoord. "Nee, dat wil ik niet maar het is toch echt absoluut noodzakelijk dat je nu .... (vul maar in) gaat doen." Je raadt misschien al wat er dan gebeurt: een eindeloze discussie in mijn hoofd waarna er vervolgens niets gebeu…

Kunst kijken en je dagboek

Woman and child (Sam Jinks)
Half juni was ik bij de tentoonstelling Hyperrealisme Sculptuur in de Kunsthal in Rotterdam. Hoewel het best druk was, was er genoeg ruimte om even echt stil te staan bij sommige beelden. Waar ik in het schrijven altijd een beweging van buiten naar binnen maak, is dat in het bekijken van kunst niet anders. Lange tijd stond ik stil bij het beeld Woman and Child van Sam Jinks. Ik zag hoe mensen er even bleven staan en weer verder liepen. Ik zag mensen foto's maken, maar niet echt kijken. Ik telde ook af en toe hoe lang mensen nu werkelijk bleven staan. Niet zo lang dus. Zelf bleef ik staan en dwaalde met mijn blik naar binnen. Wat voelde ik bij dit beeld? En terwijl ik daar stond, rolden de tranen over mijn wangen. 
"Wat raakt je?" vroeg mijn kunstmaatje. In eerste instantie had ik er geen woorden voor, het raakte me. Dat is in feite al meer dan genoeg. De woorden kwetsbaarheid en verbinding kwamen op als omschrijving voor mijn gevoel. Maar er ge…

2017

Meer dan een jaar lang schreef ik weinig tot niets. Het was niet dat ik niets te schrijven had, maar de zin om te bloggen en te schrijven in mijn dagboek was verdwenen (daarover komt er vast nog wel een keer een blog). Tja...

Wat ik wel deed was elke dag wandelen en daar een foto van maken (die zijn hier terug te vinden). Ik versleet een paar wandelschoenen en naarmate het jaar vorderde wist ik dat ik iets moest doen aan de schrijfleegte. Journal club van Jamie Ridler bood uitkomst. Gedurende een paar maanden elke week een uur schrijven en inzichten delen was fijn omdat het een duidelijk afgebakend geheel was. Heel langzaam kwam de schrijfzin weer terug.

Nu ben ik weer hier geland. Nog zoekend naar de juiste lay-out, maar het begin is er!

onder constructie

Het is nu nog niet helemaal te zien,
maar binnenkort is er op deze plek
weer van alles te lezen.