Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit 2019 weergeven

ik ga verhuizen!

Op 27 januari 2011 schreef ik hier mijn eerste blogpost. Vandaag is het mijn laatste op deze plek. Met heel veel plezier heb ik geschreven over dagboeken en alles wat daar al zo bij komt kijken. Maar ik voelde al een hele lange tijd dat er verandering moest komen. Talloze keren heb ik een nieuw blog aangemaakt, maar geen van die pogingen heb ik ooit echt online gezet. 
Maar vandaag is het de dag. Ik ga verder schrijven op Seizoenskrabbels.

Dank je wel, lieve lezer, voor al je aandacht in de afgelopen jaren. Ik hoop dat je met me mee zult verhuizen.

waar reageer je op?

Stel je voor dat dit jouw keukenla is. Wat gebeurt er dan in jouw hoofd? Wat voel je bij het zien van deze foto?

Mijn eerste reactie is er een van afkeuring en schaamte. Daarna volgt de actie uitstellen: ik doe de la weer dicht en laat het voor wat het is. Ik reageer hiermee op de negatieve gevoelens die ik ervaar. Gevoelens die ik liever niet zou hebben. Het sluiten van de keukenla is eigenlijk niets minder dan het weglopen voor dat gevoel. Dit gebeurt allemaal in luttele seconden. Omdat ik niets aan deze situatie doe, overkomt dit me de volgende keer dat ik de la open het hele proces opnieuw.

Maar het kan ook anders. Ik kan mezelf ook vragen stellen: Welk gevoel levert een schone la me op? Hoeveel tijd kost het me om dit schoon te maken? Met die vragen reageer ik op dat wat ik eigenlijk wil: genieten van een schone la.

Hoe kun je dit voorbeeld nu gebruiken bij bijvoorbeeld schilderen, tekenen of schrijven? Observeer eens bij jezelf wat er gebeurt als je "weer niet" geschr…

andere schrijfplekken

Mijn fijnste schrijfplek is op zolder. Ik zie de seizoenen aan me voorbij trekken wanneer ik daar regelmatig zit te schrijven. Maar ondanks dat het mijn lievelingsplek is, gebeurt er op die plek ook af en toe helemaal niets. Inspiratie komt niet naar me toegevlogen. Mijn pen lijkt in de stroop gedoopt in plaats van in de inkt. Het eerste, wat ik dan kan doen, is letten op mijn eigen houding. Hoe zit ik aan tafel? Kan ik ontspannen? Of voel ik juist dat ik aan het duwen en trekken ben en zit ik daardoor krampachtig en meer naar voren gebogen? Een kleine verandering in mijn manier van zitten kan de boel al lostrekken. 
Maar soms is fijner om echt van plaats te veranderen. Die andere plek kan van alles zijn: een bankje in het park, op het terras in de achtertuin of bijvoorbeeld met een kopje thee bij de Hema. Al die "andere" plekken hebben iets gemeen, namelijk dat ik in beweging kom voordat ik ga schrijven. Die combinatie werkt voor mij altijd. Onder het lopen draaien mijn ge…

steeds weer terugkeren bij...

Vorige week kon je hier onder andere lezen over verlangen. Maar wat nu als je een verlangen hebt; je het verlangen volgt, maar uiteindelijk toch weer in een oude valkuil stapt? Wat kun je dan doen?

"Morgen wil ik echt tijd vrij maken om te schrijven." Ik hoorde het mezelf denken aan het eind van de dag. De volgende dag kwam er weer niets van het schrijven terecht. Het leven vroeg andere dingen. En in plaats van compassie met mezelf te hebben, kwamen er allerlei oordelen over het niet schrijven. Tja, dat motiveert niet echt om het schrijven dan weer op te pakken. En toch is dat nu juist wel wat ik doe. Die gedachten zijn tenslotte ook maar gedachten.

Het helpt als ik schrijftijd vrij maak in mijn agenda. Maar wat me nog meer helpt is om compassie te hebben met mezelf en me te focussen op het trainen van "The muscle of Returning": De spier van het steeds maar weer terugkeren bij dat wat ik van plan was.

Het Etty Hillesum project daagt mij uit om deze spier te trainen.…

plaatjes en schrijven

Ken je de kleine schrijfboekjes van de Hema? Ze zijn echt heel handig om voor jezelf een verzameling plaatjes aan te leggen om mee te schrijven.  Je kunt zo'n boekje apart bewaren, maar je kunt het boekje misschien ook wel in je dagboek stoppen. Zo zit je nooit om een schrijfonderwerp verlegen.
Werkwijze:
Nodig: lijm, schaar, oude tijdschriften, schriftje (voor de plaatjes), pen & notitieboek
1. Plakken Blader door een tijdschrift. Zodra je een illustratie ziet die je raakt (dat kan positief, maar ook negatief zijn), knip je het plaatje uit. Je plakt 'm in je schriftje.
2. Schrijven Er zijn vele manieren om te beginnen. Omdat ik vaak met deze werkvorm werk, beginnen de woorden meestal direct te stromen zodra ik een plaatje zie. Bij deze opgerolde varen zouden dat de woorden openbloeien, ont-wikkelen, vruchtbaar en ontluiken kunnen zijn. Maar dat werkt niet voor iedereen zo. Door iets meer structuur in het schrijven aan te brengen lukt het vaak wel.
a. Beschrijf puntsgewijs…

ochtendrituelen III

De basis van hoe ik mijn dag wil starten is al jaren hetzelfde verlangen, namelijk de dag in rust en stilte beginnen. Maar dat betekent niet dat ik dan ook al die jaren exact hetzelfde ochtendritueel heb gehad. Zelfs de hoeveelheid tijd die ik eraan besteed was en is steeds weer anders.

De dag begint voor mij met wakker worden van een wake-up light. Het licht wordt langzaam feller en zorgt ervoor dat ik niet met een schok van een hard geluid de wereld word ingeslingerd. De tijd tussen ontwaken en en weer midden in mijn gezin zijn, heb ik in de afgelopen jaren op vele verschillende manieren ingevuld. Maar wat ze eigenlijk allemaal gemeen hebben, is dat het altijd MIJN tijd is en was. Het waren en zijn dingen die ik puur en alleen voor mezelf doe.

Dus in mijn vroege ochtendritueel zit niet het uitruimen van de vaatwasser of het vullen van de wasmachine, maar wel schrijven. Maar ik kan ook voor iets anders kiezen zoals bijvoorbeeld naar een luisterboek luisteren, een inspirerende tekst …

ochtendrituelen II

Schrijven en verlangen is stap één. Maar hoe ga je dan verder? Welk verlangen zou je echt willen leven aan het begin van de dag?

Kijk eens naar de tekst die je schreef nav deze blog. Maak eens een lijstje van alle verlangens die je hebt opgeschreven. Welk verlangen is uitvoerbaar? En als het niet uitvoerbaar lijkt, wat is dan de kleinste stap die je naar dat verlangen toe kan zetten? Schrijf het op en probeer het uit.

ochtendrituelen I

Hoe wil je aan je dag beginnen? Met plezier? Ontspannen? Geïnspireerd? Uitgerust? Als die woorden jou trekken, wat kun je dan doen om dat gevoel te krijgen? 

Het is een prachtig schrijfonderwerp waarin je al je verlangens jouw meest fijne begin van de dag op papier kunt zetten. Probeer het maar eens uit door de vragen van hierboven over te schrijven en jouw antwoord er meteen achter te schrijven. Laat je pen over het papier razen en stop pas als de pagina vol is.


Heb jij al de lentekriebels?

Buiten wordt het langzaam maar zeker steeds een beetje groener. Als ik uit het raam kijk zie ik dat de knoppen in mijn lijsterbes ook dikker en dikker worden. Het voorjaar is nu echt begonnen. Daarom ook dit seizoen weer een kleine inspiratiepagina voor in je dagboek. Deze keer bevat het schrijf-, teken- en plakinspiratie.
Je kunt het document hier downloaden. Wanneer je het dubbelzijdig uitprint, kun je het tot een boekje vouwen en in je eigen notitieboek bewaren.

mijn dagboek als... ontmoetingsplek

Zo'n 10 jaar geleden begon ik in het Verstoorde leven van Etty Hillesum, maar ergens halverwege het boek legde ik het weg. Ik vond het lastig om te lezen. En toch vond ik ook bij de ezelsoren citaten terug, die me nu nog steeds raken. Het bleef in de kast staan ondanks het opschonen van mijn boekenkast. Ergens was er een gevoel dat deze vrouw me zoveel meer te zeggen had, maar wanneer dat zou zijn dat wist ik niet.

Inmiddels zitten er alweer bijna 3 maanden op bij het Etty schrijfproject. Maanden waarin ik iedere keer weer kleine citaten van Etty ontmoet op de pagina. Soms dwaal ik al schrijvend af naar de waan van de dag, maar vaak word ik ook geraakt door de zinnen die schitteren op de pagina als ik mijn tekst herlees. Door die zinnen op te schrijven is er steeds weer een nieuw begin om verder over te schrijven. Wat ik het meest wonderlijke van dit geheel vind is dat ik na een week vrijwel altijd ook uitgeschreven ben en dat ik daardoor het nieuwe citaat van Etty Hillesum ook e…

mijn dagboek als... pleisterplaats

Van Dale vertelt dat een pleisterplaats een plek is waar je (korte tijd) rust houdt. Zou mijn dagboek dat kunnen zijn? Zou mijn dagboek de plek kunnen zijn waar ik even rust neem tijdens mijn reis door het leven van alledag? Daar kan ik volmondig ja op zeggen. Het wil niet zeggen dat die pleisterplaatsen oases van rust zijn. Soms ontstaat er, door het even de tijd nemen om te schrijven, inderdaad rust. Maar soms lijkt het mijn innerlijke onrust alleen maar meer aan te wakkeren als ik zie hoe mijn schrijfsels (net zoals mijn gedachten) van hot naar her gaan. Ik stel me voor dat het voor pelgrims niets anders zal zijn. Onderweg treffen zij herbergen aan die de pelgrim rust bieden, maar er zullen vast ook plekken zijn die zo vol en druk zijn dat je blij bent als je er weer kunt vertrekken om je reis te vervolgen.

Ergens plopt er bij mij ook het beeld van het plakken van pleisters op bij het woord pleisterplaats. Mijn "wonden" bekijken, verzorgen en eventueel verbinden. Ook aan …

mijn dagboek als...

In 2004 volgde ik een workshop over dagboekschrijven. Dagboeken schreef ik al wel, maar dat je daar een workshop in kon volgen dat maakte me echt nieuwsgierig. In de loop der jaren volgden nog vele andere workshops en cursussen én las ik een berg boeken over journaling. Iedere keer weer inspireerde het me om dingen uit te proberen. Maar het is ook  een dankbaar gespreksonderwerp. Wat me iedere keer weer opvalt is hoe iedereen toch echt zijn/haar eigen manier van een dagboek bijhouden heeft. Dat alleen al is inspirerend!

Als ik op mijn eigen dagboeken terugkijk, zie ik dat er voor mijn dagboek verschillende rollen zijn weggelegd. Soms is mijn dagboek een luisterend oor, soms is het een atelier waar tekeningen en collages hun plek krijgen, maar probeer ik mijn dagboek ook een pleisterplaats te laten zijn waar ik kan rusten, mijn wonden kan helen en terug kan kijken op wat een innerlijke reis me bracht. Over deze rollen (en nog meer) zul je de komende tijd hier kunnen lezen.


durf te tekenen

De bovenstaande opdracht komt uit mail nummer 6 van de gratis online tekencursus Durf te Tekenen. In elke mail tref je naast de opdracht ook wat informatie of aanmoediging aan. Meer informatie kun je vinden op Sketchcrawl.nl. Scroll op de pagina naar de blog van 30 december en dan vind je alle informatie.

Bambook - review

Het is altijd leuk om verrast te worden. Dus toen ik via via een Bambook kreeg, maakte mijn hart een sprongetje. Een paar jaar geleden had ik al eens met iemand een gesprek gevoerd die dit notitieboek echt elke werkdag gebruikte. Ze was dolenthousiast. Toendertijd zag ik wel de mogelijkheden, maar ik dacht niet dat ik het zelf veel zou gebruiken. Het leek me nogal omslachtig om iedere keer weer een foto te maken van alles wat je aan aantekeningen wil bewaren.

Had ik het even mis. Nu ik er een heb, gebruik ik hem intensief en bespaar op die manier veel papier dat ik anders zou weggooien. Het valt me op dat ik veel van de geschreven dingen wis ik zonder dat ik er ooit een foto van heb gemaakt. Maar het is me helaas ook al een keer overkomen dat ik 5 pagina's geschreven had, ervan overtuigd was dat ik wel foto's had gemaakt en de pagina's wiste. Tja... dat gaat me vast geen tweede keer overkomen.


De buitenkant
Mijn Bambook heeft een bamboe omslag. Lekker stevig en dat maakt o…

Rusten in zijn

Recht omhoog Uitgestrekt naar de hemel Statig Trouw En Nooit ongeduldig
In balans Naast elkaar
Zover mijn oog reikt Ik zie het spel van licht en donker Jaren zeggen hen niets Nog even en het is weer lente

wat reflectie kan doen...

Soms is het zo'n ochtend. Alles staat klaar om te beginnen, maar dan slaat ineens de grote twijfel toe. Gedachten en vragen zoals Waarom schrijf ik? Wat heeft het voor zin? Ik weet toch niets. Het is allemaal maar gezeur komen op en drijven gelukkig ook weer over. Want door mijn pen op het papier te zetten en toch te gaan schrijven verdwijnen deze innerlijke twijfelaars en pestkoppen.
Toch heeft het me wel aan het denken gezet, maar dan op een goede manier. Want die weerstand heeft ergens wel een punt, soms is het ook wel wat saai wat ik doe. Inhoudelijk gaat het vooral over het hier en nu, met af en toe een vleugje verleden of een sprankje licht op de toekomst. Daar is op zich niets mis mee, begrijp me goed, maar het is niet zoals ik dat jaren geleden deed.
Als het gaat om schrijfvormen grijp ik graag terug op korte werkvormen die me structuur geven in tijd of hoeveelheid. Een sprintje op papier trekken is ook fijn en wat beeldend materiaal toevoegen doe ik ook. Maar wanneer heb…

tip: gratis schrijfproject 2019

Hoewel ik niet zou bloggen tot eind januari, maak ik voor deze tip een uitzondering. Christine de Vries van Shodo heeft voor haar nieuwsbrieflezers een mooi jaarproject ontwikkeld. Als basis worden citaten van Etty Hillesum gebruikt, waarop je al schrijvend gaat reageren. Mij inspireert het om te schrijven met de wijze woorden van Etty, misschien jou ook wel.

Meer informatie vind je op Shodo.